ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΟΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ 2ΩΡΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΙΣ 26/03

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΧΡΗΣΤΙΔΟΥ

 

                                                                                          Αίγινα, 17/3/2026, 

Α.Πρ. : 40

 ΠΡΟΣ :  Μέλη του Συλλόγου , Διαδίκτυο

                Με αφορμή τον θάνατο της συναδέλφισσας  Σοφίας Χρηστίδου

    Ο τραγικός θάνατος της συναδέλφισσας Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη συγκλόνισε βαθιά την εκπαιδευτική κοινότητα. Κι αυτό γιατί φέρνει στην επιφάνεια την αβάσταχτη σχολική καθημερινότητα για εκπαιδευτικούς και μαθητές, τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα που συσσωρεύονται στο δημόσιο σχολείο που ασφυκτιά. 

  Στην τεράστια συζήτηση που έχει ανοίξει για τη συμπεριφορά μαθητών και εκπαιδευτικών μέσα στο σχολείο και για τις ευθύνες τους στο παιδαγωγικό κλίμα και στην εκπαιδευτική διαδικασία, όχι μόνο σήμερα, αλλά διαχρονικά, το συνηθέστερο είναι η ευθύνη να μεταβιβάζεται πότε στους μαθητές και πότε στους εκπαιδευτικούς. Όμως, οι δύο αυτοί παράγοντες της εκπαιδευτικής διαδικασίας δε λειτουργούν σε κενό, αλλά μέσα στην κοινωνία της οποίας καθρέφτης είναι το σχολείο, ενώ υπάρχει ένας τρίτος παράγοντας που την καθορίζει και δεν είναι άλλος από την ασκούμενη εκπαιδευτική πολιτική η οποία καθορίζει τη σχολική ζωή, αλλά και την ίδια τη ζωή μαθητών και εκπαιδευτικών.

Η κατάσταση είναι περίπλοκη και βαθιά σύνθετη. Όταν η κοινωνία βιώνει κρίση, ανισότητες, απαξίωση των συλλογικών αξιών και βαθιά απογοήτευση για το μέλλον, το σχολείο δεν μπορεί παρά να αντανακλά όλα αυτά.

  Οι σημερινοί μαθητές κουβαλούν την ένταση και τα αδιέξοδα μιας κοινωνίας που έχει σημαδευτεί βαθιά από την οικονομική κρίση, την υγειονομική κρίση και την αποδιάρθρωση των κοινωνικών δεσμών. Μεγαλώνουν μέσα σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, κοινωνικής πίεσης και έλλειψης προοπτικής. Είναι τα παιδιά του εγκλεισμού της καραντίνας, της τηλεκπαίδευσης, του κινητού και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που αναπαράγουν διαρκώς τα πρότυπα και τις αξίες του κυρίαρχου ανταγωνιστικού συστήματος, καλλιεργώντας την απομόνωση, την ατομικότητα, τη βία και την επιθετικότητα αντί της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης. Το σχολείο των συνεχών εξετάσεων, του ανταγωνισμού, της πίεσης, της διάψευσης προσδοκιών, βιώνεται από πολλούς μαθητές ως ξένο, εχθρικό και αδιάφορο για τις πραγματικές τους ανάγκες. Την ίδια στιγμή κάθε αγωνιστικό σκίρτημα και διεκδίκηση για ένα καλύτερο σχολείο, που σηματοδοτεί και την επαφή με τις αξίες της συλλογικής διεκδίκησης και της αλληλεγγύης, μια στάση κοινωνικής ευθύνης, θεωρείται παραβατική συμπεριφορά.

   Από την άλλη πλευρά, οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί βάλλονται από παντού. Στοχοποιούνται. Ενοχοποιούνται. Και όλο και συχνότερα διώκονται διοικητικά και πειθαρχικά. Χωρίς ουσιαστική στήριξη από το Υπουργείο Παιδείας. Χωρίς επαρκείς δομές ψυχοκοινωνικής υποστήριξης στα σχολεία. Χωρίς την αναγνώριση που αξίζει στο εκπαιδευτικό τους έργο. Καλούνται να σταθούν μόνοι, συχνά φοβισμένοι, μέσα σε ένα σχολείο όπου το οξυγόνο λιγοστεύει –και για τους μαθητές και για τους ίδιους. Απαξιώνονται και λοιδορούνται στα μέσα ενημέρωσης, οδηγούνται με χειροπέδες στο αυτόφωρο μετά από μια καταγγελία.

    Το Υπουργείο Παιδείας και η ασκούμενη κυβερνητική πολιτική, μετατρέπουν την παιδαγωγική πράξη σε μηχανισμούς επιτήρησης, με την ποινικοποίηση της μαθητικής ζωής και τον πολύπλευρη αμφισβήτηση των εκπαιδευτικών. Αντί να ενισχύσει τη δημόσια εκπαίδευση, να καλύψει τις πραγματικές μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, να ενισχύσει τους εκπαιδευτικούς, προωθεί την κατηγοριοποίηση και ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης,  υποχρηματοδοτεί τα σχολεία, ενισχύει τους ταξικούς φραγμούς, αυξάνει τις εξετάσεις. Ταυτόχρονα, υπονομεύονται συστηματικά βασικές δομές στήριξης του δημόσιου σχολείου. Τμήματα ένταξης υπολειτουργούν ή δεν στελεχώνονται, η παράλληλη στήριξη δεν καλύπτει τις ανάγκες των μαθητών και η ψυχοκοινωνική υποστήριξη παραμένει δραματικά ανεπαρκής. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να καλύψουν τεράστια κενά, μετακινούμενοι συχνά σε τέσσερα ή πέντε σχολεία, δεν επαρκούν και τα κενά δεν καλύπτονται, ενώ οι αναπληρωτές αναγκάζονται πολλές φορές να «αναπληρώνουν τον εαυτό τους» μέσα σε ένα καθεστώς μόνιμης ανασφάλειας.

Παράλληλα, οικοδομείται σταδιακά ένα καθεστώς διοικητικής επιτήρησης των εκπαιδευτικών. Οι ηλεκτρονικές πλατφόρμες καταγγελιών, οι διαρκείς απειλές πειθαρχικών διώξεων και η επιβολή ενός ασφυκτικού πλαισίου αξιολόγησης μετατρέπουν τον εκπαιδευτικό από παιδαγωγό σε πειθήνιο όργανο.

Όλα αυτά, και άλλα πολλά, τα βιώνουμε οι εκπαιδευτικοί, είναι η κοινή μας εμπειρία. Αποκτούν όμως άλλη διάσταση από την αυταρχική διοικητική αντίληψη που εφαρμόζεται από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Μια αντίληψη που έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον έντονου διοικητισμού, πιέσεων, ελέγχου, φόβου, τρομοκρατίας. Συνάδελφοι που τοποθετούνται σε πολλά σχολεία και τρέχουν από τη μια άκρη της Δυτικής Θεσ/νίκης ως την άλλη της Ανατολικής, αυθαίρετες μετακινήσεις όποτε αποφασίσει η Διεύθυνση, οδηγίες για καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων, συνδικαλιστικά δικαιώματα που αντιμετωπίζονται με διώξεις και πειθαρχικά, απαγόρευση συμμετοχής συναδέλφων σε εκδρομές, οδηγίες για περικοπή αδειών, ακόμη και αναρρωτικών, απαξίωση και αυταρχισμός προς τους εκπροσώπους των εκπαιδευτικών, ΜΑΤ και αστυνομία αντί για διάλογο και συζήτηση των προβλημάτων.

Οι Διευθύνσεις εκπαίδευσης όμως πρέπει να διασφαλίζουν την ομαλή λειτουργία των σχολείων, να παρεμβαίνουν άμεσα και εγκαίρως σε καταστάσεις που διαταράσσουν το παιδαγωγικό κλίμα, να διασφαλίζουν την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών.

Το Υπουργείο, αδιάφορο για τις συνέπειες των επιλογών του, διέταξε κατόπιν εορτής υπηρεσιακή έρευνα και υπήρξε εισαγγελική εντολή διερεύνησης μετά το θάνατο της συναδέλφου Σοφίας Χρηστίδου. Τα ζητήματα έχουν ήδη τεθεί στο δημόσιο διάλογο και ζητούν απάντηση. Από πότε ήταν γνωστά τα προβλήματα και η διατάραξη του παιδαγωγικού κλίματος στα σχολεία; Ποιες ήταν οι ενέργειες που έγιναν από τη Διεύθυνση Ανατολικής Θεσ/νίκης για να μην οξυνθούν περαιτέρω και πάρουν ακραία μορφή;

   Η Διεύθυνση Δ.Ε  Ανατολικής Θεσ/νίκης σε αυτό το πλαίσιο αντιμετωπίζει κάθε πρόβλημα που γεννιέται από την πολιτική του υπουργείου στη σχολική ζωή σαν ανεπάρκεια των εκπαιδευτικών, υπαλληλική ασυνέπεια και παράπτωμα. Έτσι επέλεξε ως μέσο επίλυσης της κατάστασης μία πρωτοφανή πρακτική, παράλληλα με τον πειθαρχικό έλεγχο, την παραπομπή της συναδέλφου σε υγειονομική επιτροπή όπου θα κρίνονταν η ικανότητα προς εργασία, η δουλειά της δηλαδή. Δεν ξέρουμε αν αυτό έχει ξανασυμβεί σε παρόμοια περίπτωση, σίγουρα όμως πρόκειται για ένα πολύ σκληρό μέτρο που στέλνει και τα ανάλογα μηνύματα.

   Επειδή τα σχολεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν με αποφασίζομεν και διατάσσομεν, με τον φόβο και την ανασφάλεια που φέρνει η αξιολόγηση και η αντίληψη ότι για κάθε πρόβλημα η λύση είναι μια πλατφόρμα και οι ποινές. Απαιτούμε λοιπόν να διερευνηθούν όλα τα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο τη Σοφία Χρηστίδου χωρίς καμία συγκάλυψη και μετάθεση ευθυνών.

   Οι εκπαιδευτικοί απαιτούμε σεβασμό πρώτα από την πολιτεία. Αναγνώριση του ρόλου και του έργου του εκπαιδευτικού, ικανοποίηση των αιτημάτων του εκπαιδευτικού κινήματος, ενίσχυση του δημόσιου σχολείου. Στηρίζουμε ο ένας τον άλλον με αλληλεγγύη και ενσυναίσθηση, λέμε όχι στον ατομικισμό, τον ανταγωνισμό, την αδιαφορία. Συσπειρωνόμαστε στα σωματεία μας. Στηρίζουμε τον εαυτό μας, τους συναδέλφους, τους μαθητές μας, τη ζωή μας.

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

 

Αίγινα, 12/3/2026

                                                                                             Αρ.Πρ. 39

Προς Μέλη του Συλλόγου ,  ΕΛΜΕ Πειραιά , Δ.ΟΕ , Διαδίκτυο         

Ποινικοποιούν ξανά την συνδικαλιστική δράση

Σε δίκη για κινητοποιήσεις οδηγούνται τρία συνδικαλιστικά στελέχη της ΕΛΜΕ: ο πρόεδρος του ΔΣ Ηλίας Πατίδης, ο Ακρίτας Καλούσης μέλος του ΔΣ και ο Παναγιώτης Χουντής  πρώην γραμματέας του ΔΣ, καθώς και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής

Στη  δίκη οδηγούνται οι 4 συνδικαλιστές στις 23 Μάρτη, μετά από μήνυση που έχει καταθέσει ο ΔΙΔΕ Πειραιά ενάντια για μια κινητοποίηση που είχε γίνει στις 30/11/2022 στα γραφεία της ΔΔΕ ενάντια στις πρώτες διώξεις εκπαιδευτικών και για μια άλλη κινητοποίηση στις 17/3/2023 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ενάντια σε διαφημιστική ημερίδα της ιδιωτικής εκπαίδευσης από την ΔΔΕ Πειραιά! Δεν είναι καθόλου τυχαίο βέβαια ότι πρόκειται για κινητοποιήσεις του σωματείου ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης ΕΕ-ΟΟΣΑ, την πολιτική της φτώχειας και της λιτότητας, της απαξίωσης και διάλυσης του δημόσιου και δωρεάν σχολείου, την έντασης των ταξικών φραγμών, τον αποκλεισμό χιλιάδων μαθητών και μαθητριών από την εκπαιδευτική διαδικασία και τον εκθειασμό της ιδιωτικής εκπαίδευσης και με στόχο τη λειτουργία του δημόσιου δωρεάν σχολείου με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, κάτι που έχουμε δει με την προσπάθεια επιβολής των Ωνασείων σχολείων Το (ανυπόστατο) κατηγορητήριο που αφορά τη κινητοποίηση στη ΔΔΕ στις 30/11, περιλαμβάνει τη «διατάραξη της ομαλής λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας», εισβολή με «φωνασκίες» καθώς και υποτιθέμενες φθορές, σε μια περίοδο που ο ΔΙΔΕ αρνούνταν ακόμα και να συναντήσει το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά, να ακούσει τα αιτήματα και τα προβλήματα των εκπαιδευτικών, ενώ είχε προχωρήσει ή απειλούσε με δίωξη συναδέλφους για συνδικαλιστική δράση. Για μια κινητοποίηση στη ΔΔΕ που η ΕΛΜΕ ζητούσε συνάντηση με το ΔΙΔΕ Πειραιά για να θέσει όλα τα παραπάνω.

Για τη κινητοποίηση που αφορούσε τα ιδιωτικά σχολεία προστίθενται βαριές ανυπόστατες κατηγορίες προς τον πρόεδρο του ΕΚ Πειραιά για δήθεν πρόκληση «σωματικής βλάβης» που θα «μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο ζωής»!

Η εξέλιξη, δυστυχώς, δεν είναι καθόλου πρωτοφανής. Εντάσσεται στο συνολικό κλίμα επίθεσης του συστήματος και των κυβερνήσεών του στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, στο δικαίωμα στον αγώνα, την κινητοποίηση, τη διαδήλωση. Συναντιέται με όλες τις διώξεις που αντιμετωπίζουμε (παραπομπή στο πειθαρχικό για συμμετοχή στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση δεκάδων συναδέλφων, δυνητική αργία της Χρύσας Χοτζόγλου εξαιτίας της συνδικαλιστικής της δράσης, τη ποινή σε δύο πρώην διευθυντές για συμμετοχή στην Απεργία-Αποχή της ΕΛΜΕ κ.α.), αλλά και το νέο αντιδραστικό πειθαρχικό πλαίσιο στο Δημόσιο, συνέχεια του προηγούμενου, με το χτύπημα των διαδηλώσεων, τις συλλήψεις μαθητών και φοιτητών, τις διαγραφές φοιτητών, τη κήρυξη απεργιών σαν παράνομες κλπ.

Μια πολιτική που πάει χέρι χέρι με την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, την επίθεση σε μισθούς και δικαιώματα. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ο ενορχηστρωτής των διώξεων αυτών έχει ανταμειφθεί από τους πολιτικούς του προϊσταμένους (θέση στο ΔΣ του ΙΕΠ, θέση στην Επιτροπή για το Εθνικό Απολυτήριο). Η δίκη αυτή δεν αφορά τους 4. Αφορά κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη, όλο το κίνημα των εργαζομένων.

Καλούμε όλα τα σωματεία, ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ, ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, ΑΔΕΔΥ να πάρουν αντίστοιχες αποφάσεις και να καλέσουν σε στάσεις εργασίας(3+3)από πρωτοβάθμια και Ομοσπονδίες ώστε στις 23/3, η δίκη του συνδικαλιστικού κινήματος να μετατραπεί σε μια μεγάλη διαδήλωση υπεράσπισης των αγώνων, των απεργιών, των αγωνιστών και των σωματείων.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει – του λαού η πάλη θα τη σπάσει! Οι αγώνες θα νικήσουν!

Να σταματήσει τώρα κάθε δίωξη, να αποσυρθούν οι κατηγορίες. Να μην ασκηθεί καμία πειθαρχική δίωξη

Όχι στο νέο πειθαρχικό δίκαιο

Όλοι και όλες στις 23/3, στις 8.30 πμ στα Δικαστήρια Πειραιά

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

                                                                                                             Αίγινα , 12/3/2026

Αρ.Πρ.38

           Προς : Μέλη του Συλλόγου , Σύλλογο Εκπαιδευτικών Π.Ε Νέας Σμύρνης, Δ.Ο.Ε , Διαδίκτυο.

Το ΔΣ του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νησιών Αργοσαρωνικού, με βάση την ενημέρωση από την ομόφωνη απόφαση του ΔΣ του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Νέας Σμύρνης, σχετικά με την αυταρχική και αντισυνδικαλιστική συμπεριφορά της Διευθύντριας του 4ου Δημοτικού Σχολείου Νέας Σμύρνης, εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση του στην Πρόεδρο του ΣΕΠΕ Καραμπά Σοφία και τον Αντιπρόεδρο του ΣΕΠΕ Μητρομάρα Κώστα, και καταδικάζει τέτοιου είδους απαράδεκτες, αντισυναδελφικές πρακτικές.

Η εν λόγω διευθύντρια, όχι μόνο προσπάθησε να παρεμποδίσει την συνδικαλιστική ενημέρωση των εκπαιδευτικών του σχολείου, αλλά και προχώρησε σε μια ανακριβή και συκοφαντική αναφορά προς τη Δ’ Διεύθυνση εναντίον των δύο συναδέλφων. Πρόκειται για αυταρχική πρακτική που πλήττει όχι μόνο το συνδικαλιστικό δικαίωμα αλλά επιδιώκει, ασκώντας νέα ήθη, να χρησιμοποιήσει τη διευθυντική εξουσία απέναντι στους εκπαιδευτικούς.

Ο συλλογικός αγώνας και η συνδικαλιστική δράση αποτελούν κατάκτηση των εργαζομένων και προστατεύονται από το νόμο. Ο νόμος για τις συνδικαλιστικές ελευθερίες δεν χαρίστηκε από καμιά εξουσία αλλά επιβλήθηκε με πολύχρονους και δύσκολους αγώνες χιλιάδων ανώνυμων ανθρώπων αυτού του τόπου που ύψωσαν το ανάστημά τους σε κατοχικές, αντιδημοκρατικές και δικτατορικές κυβερνήσεις.

Σε μια μαύρη περίοδο κατά την οποία το υπουργείο Παιδείας έχει εξαπολύσει δριμύτατη επίθεση στους εκπαιδευτικούς και το δημόσιο σχολείο, που στέλνει στα δικαστήρια τους αγώνες μας, που αδιαφορεί για τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών/τριών μας, του δημόσιου σχολείου και της κοινωνίας, υπερασπίζουμε αταλάντευτα το δικαίωμά μας να αντιστεκόμαστε και να αγωνιζόμαστε συλλογικά ενάντια στις αντιλαϊκές, αντιεκπαιδευτικές πολιτικές.

Θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη ενάντια στις αντιλαϊκές, εκπαιδευτικές πολιτικές.

Υπερασπιζόμαστε την ελευθερία και τη συλλογική έκφραση, το θεσμοθετημένο δικαίωμα της συνδικαλιστικής δράσης. Στηρίζουμε τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Π.Ε. Νέας Σμύρνης που διώκεται στο πρόσωπο της Προέδρου και του Αντιπροέδρου του και καλούμε το ΔΣ της ΔΟΕ να καλύψει συνδικαλιστικά και νομικά τους διωκόμενους συνδικαλιστές.

ΨΗΦΙΣΜΑ

Αίγινα 12/3/2025

        Αρ.Πρ.37 

 Προς : Μέλη του Συλλόγου , Σύλλογο Εκπαιδευτικών Π.Ε Ζακύνθου, Δ.Ο.Ε , Διαδίκτυο     

Για την ελευθερία του συνδικαλιστικού λόγου! Να σταματήσει κάθε δίωξη της Έφης Λάζου!

Κάτω τα χέρια από τον συνδικαλιστικό λόγο – Όχι στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης!

Καταγγέλλουμε την άσκηση αγωγής για συκοφαντική δυσφήμιση από την ΔΙΠΕ Ζακύνθου σε βάρος της Προέδρου του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ζακύνθου, Λάζου Έφης για τοποθέτησή της στην Ολομέλεια των Προέδρων της ΔΟΕ στη Θεσσαλονίκη την 1η Νοεμβρίου του 2025.

Η ενέργεια αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Εντάσσεται σε μια συνολικότερη προσπάθεια επιβολής σιωπής, εκφοβισμού και πειθάρχησης των εκπαιδευτικών και των συνδικαλιστικών τους εκπροσώπων. Δηλώνουμε ξεκάθαρα: Την πλήρη στήριξή μας στην Πρόεδρο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ζακύνθου, που εξέφρασε συλλογικές θέσεις μέσα από τον θεσμικό της ρόλο.

Η επίθεση σε έναν/μία συνδικαλιστή /στρια είναι επίθεση σε όλο τον κλάδο. Η αγωγή - δίωξη απέναντι σε συνδικαλιστική τοποθέτηση αποτελεί ευθεία απόπειρα ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και δημιουργίας κλίματος φόβου. Στόχος είναι να σιωπήσουν οι φωνές που αντιστέκονται. Δεν θα τους περάσει.

Οι εκπαιδευτικοί θα μιλούν, θα καταγγέλλουν, θα συγκρούονται με την πολιτική και τη διοίκηση που υποβαθμίζει το δημόσιο σχολείο. Οι συλλογικές διαδικασίες του κλάδου δεν είναι «ουδέτεροι χώροι», αλλά πεδία αγώνα και έκφρασης. Να σταματήσει κάθε δίωξη της Έφης Λάζου. Να μπουν στο αρχείο οι συγκεκριμένες υποθέσεις.

Να σταματήσει κάθε δίωξη συνδικαλιστών για τη δράση και τον λόγο τους. Πλήρης κατοχύρωση της ελεύθερης συνδικαλιστικής έκφρασης σε όλους τους χώρους. Καλούμε τη ΔΟΕ και την ΟΛΜΕ: Να οργανώσουν την απάντηση του κλάδου απέναντι σε τέτοιες πρακτικές. Η ΔΟΕ να καλύψει συνδικαλιστικά, νομικά και οικονομικά κάθε διωκόμενο συνδικαλιστή.  

        Ο ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΔΕΝ ΔΙΩΚΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΦΙΜΩΝΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΓΥΨΟ!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ

                                                                                                                                         Αίγινα, 4/3/2026

Αρ.Πρ.: 33

   

ΠΡΟΣ: Μέλη του Συλλόγου, τοπικό τύπο, Διαδίκτυο, Γονείς/Κηδεμόνες

Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νησιών Αργοσαρωνικού εκφράζει τη βαθιά του εκτίμηση και την αμέριστη στήριξη προς τις νηπιαγωγούς της περιοχής μας, αλλά και όλης της επικράτειας, οι οποίες καθημερινά επιτελούν ένα εξαιρετικά απαιτητικό και ταυτόχρονα ουσιαστικό έργο: τη θεμελίωση της πρώτης σχέσης των παιδιών με τη μάθηση, το σχολείο και την κοινωνία. Ταυτόχρονα, εργάζονται καθημερινά με υψηλό αίσθημα ευθύνης, φροντίδας και επαγγελματισμού για την ασφάλεια και την ολόπλευρη ανάπτυξη των παιδιών.

Οι νηπιαγωγοί καλούνται να ανταποκριθούν σε πολλαπλούς ρόλους - παιδαγωγικούς, συναισθηματικούς, κοινωνικούς - μέσα σε συνθήκες που συχνά χαρακτηρίζονται από:

·       αυξημένο αριθμό μαθητών ανά τμήμα,

·       εργασιακή εξουθένωση,

·       ελλείψεις σε υποστηρικτικό προσωπικό

·       ανάγκη διαχείρισης σύνθετων συναισθηματικών και αναπτυξιακών αναγκών των παιδιών και παρεμβατικών συμπεριφορών από γονείς

·       διοικητικές και γραφειοκρατικές επιβαρύνσεις, ακόμη κι αν δεν το έχουν επιλέξει.

Συγκεκριμένα, καλούνται καθημερινά να ανταπεξέλθουν σε τάξεις με αυξημένο αριθμό μαθητών/τριών με ετερογενείς ανάγκες, προσπαθώντας να διασφαλίσουν ότι κάθε παιδί θα είναι ασφαλές, θα ακουστεί και θα προχωρήσει με τον δικό του ρυθμό, χωρίς να δικαιούνται προσωπικό διάλειμμα. Παράλληλα, οι υλικές και οργανωτικές δυσκολίες παραμένουν σημαντικές. Ελλείψεις σε υποδομές, ανεπαρκής εξοπλισμός, περιορισμένη υποστήριξη ειδικοτήτων, αυξημένη γραφειοκρατία επιβαρύνουν ένα ήδη απαιτητικό έργο, περιορίζοντας τον χρόνο που θα μπορούσε να αφιερωθεί αποκλειστικά στο παιδαγωγικό έργο. Συχνά οι νηπιαγωγοί καλούνται να καλύψουν κενά με προσωπικό κόπο και χρόνο, επενδύοντας από την προσωπική τους ενέργεια για να διασφαλίσουν ένα ποιοτικό περιβάλλον μάθησης.

Επιπρόσθετα, η ευθύνη για παιδιά τόσο μικρής ηλικίας είναι μεγάλη και απαιτεί συνεχή εγρήγορση, υπομονή και ενσυναίσθηση. Τα ατυχήματα στο σχολικό περιβάλλον, όσο ανεπιθύμητα κι αν είναι, αποτελούν σε πολλές περιπτώσεις μέρος της φυσικής δραστηριότητας και της εξερεύνησης που χαρακτηρίζει την προσχολική ηλικία. Οι νηπιαγωγοί καταβάλλουν συστηματικά κάθε δυνατή προσπάθεια πρόληψης, επίβλεψης και άμεσης φροντίδας, τηρώντας το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και τα μέτρα ασφάλειας που προβλέπονται από τη νομοθεσία. Σύμφωνα με τις βασικές αρχές του εκπαιδευτικού δικαίου και τη διοικητική πρακτική, η ευθύνη των εκπαιδευτικών αξιολογείται με βάση την επιμέλεια που επιδεικνύεται και τις πραγματικές συνθήκες άσκησης του έργου τους, και όχι με κριτήριο το αποτέλεσμα ενός απρόβλεπτου περιστατικού. Η επιλογή και η μετέπειτα εφαρμογή πρακτικών που αποσκοπούν κατάφωρα στην αμφισβήτηση του επαγγελματικού κύρους των νηπιαγωγών, στην απαξίωσή τους και στην εσκεμμένη περαιτέρω κλιμάκωση ζητημάτων, διαταράσσουν τη θεσμική λειτουργία του Νηπιαγωγείου και προκαλούν παρακώλυση της εκπαιδευτικής διαδικασίας συνολικά. Θεωρούμε αναγκαίο η εκπαιδευτική κοινότητα και η τοπική κοινωνία να αντιμετωπίζουν τέτοια περιστατικά με κατανόηση, ψυχραιμία, εμπιστοσύνη και σεβασμό στο έργο των νηπιαγωγών, αναγνωρίζοντας τις συνθήκες μέσα στις οποίες επιτελούν το παιδαγωγικό τους έργο.

Παρά τις δυσκολίες, οι νηπιαγωγοί συνεχίζουν με επαγγελματισμό, ευαισθησία και δημιουργικότητα να προσφέρουν ένα ασφαλές και συμπεριληπτικό περιβάλλον μάθησης, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ολόπλευρη ανάπτυξη των παιδιών.

Ως Σύλλογος:

·       Στεκόμαστε έμπρακτα δίπλα τους, διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας.

·       Αναδεικνύουμε τη σημασία της προσχολικής εκπαίδευσης ως θεμέλιο του εκπαιδευτικού συστήματος.

·       Προωθούμε την αλληλεγγύη και τη συνεργασία μεταξύ όλων των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων.

Η στήριξη των νηπιαγωγών δεν αποτελεί μόνο επαγγελματική υποχρέωση αλλά και κοινωνική ευθύνη. Ένα σχολείο που φροντίζει τους εκπαιδευτικούς του είναι ένα σχολείο που μπορεί να φροντίσει πραγματικά τα παιδιά.

Η υπεράσπιση της αξιοπρέπειας και της επαγγελματικής υπόστασης όλων των εκπαιδευτικών, αποτελεί για εμάς προτεραιότητα.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

   Αίγινα, 6/3/2026

                                                                                            Α.Πρ. 34

                     «8^η Μάρτη ,  Ανακοίνωση  για την ημέρα της Γυναίκας»

   Η φετινή 8 Μάρτη έρχεται λίγες μέρες μετά την συμπλήρωση 3 χρόνων από το κρατικό έγκλημα των Τεμπών και μόλις κάποιες εβδομάδες αργότερα από το  εργοδοτικό έγκλημα στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ. Τα κρατικο-εργοδοτικά εγκλήματα αυτά, παράγωγα μιας πολιτικής που τα κέρδη μπαίνουν πάνω από τις ανθρώπινες ζωές, μαζί με το γενικότερο πολεμικό τοπίο, συνθέτουν το πλαίσιο ενόψει της Παγκόσμιας Μέρας της Γυναίκας.

Στο έγκλημα στη Βιολάντα, είδαμε εργαζόμενες ζυμώτριες να χάνουν τη ζωή τους εν ώρα εργασίας. Το παραπάνω δεν αποτελεί “ατύχημα”, αλλά αποτέλεσμα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, της έλλειψης ελέγχου και μέτρων προστασίας της εργασίας. Αναδεικνύεται παράλληλα και  ο έμφυλος καταμερισμός της εργασίας. Οι νυχτερινές βάρδιες στο εργοστάσιο αναλαμβάνονταν κυρίως από γυναίκες, όχι από “επιλογή”, αλλά επειδή έπρεπε το πρωί να επιστρέψουν στο δεύτερο, απλήρωτο ωράριο της φροντίδας: τα παιδιά, το νοικοκυριό, την αναπαραγωγή της ζωής. Το κεφάλαιο εκμεταλλεύεται αυτή τη διπλή επιβάρυνση, μετατρέποντας την ανάγκη σε καταναγκασμό και τη γυναικεία εργασία σε φθηνό, ευέλικτο και αναλώσιμο εργατικό δυναμικό.

Στην ΕΕ της “προόδου” και της “δημοκρατίας” οι γυναίκες έχουν συνολικές οικονομικές απολαβές κατά 41,1% λιγότερο από τους άνδρες. Στην Ελλάδα, το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 45,2%. Η κρίση του  καπιταλισμού και οι πολιτικές υπέρβασης της προς όφελος του κεφαλαίου χτύπησαν τις εργαζόμενες γυναίκες με ιδιαίτερη σφοδρότητα. Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν ακόμη περισσότερο τη εργασιακή ανασφάλεια, με την ελαστική, μαύρη, ανασφάλιστη και απλήρωτη εργασία να είναι ο κανόνας, ιδιαίτερα για τις μετανάστριες, οι οποίες εργάζονται κατά κύριο λόγο με αυτούς τους όρους. Την ίδια στιγμή οι ιδιωτικοποιήσεις κάθε δημόσιου αγαθού δολοφονούν όπως είδαμε με τραγικό τρόπο με τα Τέμπη, με την δημόσια υγεία την περίοδο της πανδημίας και πάει λέγοντας.

Παράλληλα ο πόλεμος και η πολεμική οικονομία έχουν γίνει η σανίδα επιβίωσης ενός συστήματος που όλο σαπίζει. Από την γενοκτονία στην Παλαιστίνη μέχρι το ReArm Europe, ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ισραήλ μαζί με την πλήρη συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης, έχουν φτιάξει ένα ζοφερό τοπίο για τις/τους εργαζόμενες/ους. Ταυτόχρονα, οι εξαγγελίες για τη στράτευση γυναικών εντάσσονται στο πλαίσιο της πολεμικής προετοιμασίας για να κάνουν τη νεολαία κρέας στα κανόνια τους και καμία σχέση δεν έχουν με την ισότητα.

Απέναντι στον ζοφερό τους κόσμο, μόνη ελπίδα η οργάνωση του ταξικού φεμινιστικού, του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Σ’ όλους τους εργασιακούς χώρους και τις γειτονιές παλεύουμε ενάντια στον μονόδρομο του πολέμου, του σεξισμού, του ρατσισμού, των διακρίσεων και της βίας, για έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας.

Διεκδικούμε:

●                Ίση αμοιβή για ίση εργασία. Ίσα δικαιώματα για όλες/ους/α ντόπιους/ιες/α και μετανάστριες/ες/ Όχι στις μισθολογικές διακρίσεις σε βάρος των γυναικών και ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων.Συλλογικές συμβάσεις εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Μόνιμη και σταθερή εργασία. Κατάργηση των νόμων που προωθούν τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις που αποδεδειγμένα καταδικάζουν τις γυναίκες στην ανασφάλεια και στην φτώχεια. Μονιμοποίηση των συμβασιούχων.

●                Απαγόρευση των απολύσεων. Ουσιαστικά μέτρα προστασίας κατά της ανεργίας που πλήττει σημαντικά τις γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα.

●                Αύξηση των δημόσιων δαπανών για την Υγεία. Ενιαίο, καθολικό αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν σύγχρονο σύστημα Υγείας- Πρόνοιας. Αποφασιστική ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης Υγείας. Πλήρη δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική κάλυψη. Κάλυψη όλων των εξόδων προγεννητικού ελέγχου, ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και τοκετού από το κράτος. Η κυοφορία δεν είναι εμπόρευμα.

●                Πλήρη προστασία της μητρότητας με απαγόρευση της απόλυσης. Άδειες επιμέλειας και φροντίδας των παιδιών και για τους δύο γονείς, επιδόματα για όλες τις οικογένειες που δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες τους. Πλήρη προστασία και κατοχύρωση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων μητέρων με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών (άδειες, επιδόματα κ.ά.).

●                Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς για την προστασία των εργαζόμενων και της μητρότητας. Απαλλαγή από την νυχτερινή εργασία  του γονιού που αναλαμβάνει καθήκοντα γονεϊκής φροντίδας σε όλη τη διάρκεια της προσχολικής ηλικίας των παιδιών καθώς και των γονιών των μονογονεϊκών οικογενειών.

●                Δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας (γηροκομεία, παιδικοί σταθμοί, πρωτοβάθμια περίθαλψη), ώστε να απαλλαγούν οι γυναίκες από υπηρεσίες, οι οποίες πρέπει να παρέχονται από το κράτος.

●                Πλήρη δικαίωση για τα θύματα έμφυλης βίας! Καμία συγκάλυψη σε βιαστές, μαστροπούς και κυκλώματα trafficking!

●                Όχι στη διάσπαση της εργατικής τάξης με βάση τον έμφυλο καταμερισμό της εργασίας. Καμία ανοχή στην παρενόχληση, στη βία και στην αυθαιρεσία στους εργασιακούς χώρους.

●                Προστασία στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του σώματος. Οι αμβλώσεις να είναι προσβάσιμες για όλες τις γυναίκες, να είναι δωρεάν, ασφαλείς και να καλύπτονται από το κράτος.

●                Καμία ανοχή στην κουλτούρα του βιασμού, αποφασιστική σύγκρουση μαζί της. Να αναγνωριστεί νομικά η γυναικοκτονία και το δικαίωμα στην αυτοάμυνα και σε περιπτώσεις έμφυλης βίας.

●                Δημόσιες δωρεάν δομές στέγασης, οικονομική και ψυχολογική υποστήριξη στα θύματα έμφυλης βίας. Συμβουλευτικά κέντρα κατάλληλα στελεχωμένα με μόνιμο προσωπικό.

Προτείνουμε  στους συναδέλφους /ισσες  την προβολή της ταινίας για την ημέρα της Γυναίκας

  « Κράτα την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα»  που αναφέρεται στη ζωή των παλαιστίνιων  γυναικών και προβάλλεται στο σινεμά  «Τιτίνα» , Παρασκευή – Σάββατο 8.00, βραδινή   Κυριακή – Δευτέρα , 7.00 απογευματινή, Τρίτη – Τετάρτη 8.00 βραδινή.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΤΑΚΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ 5/3/2026

                                                                                                 Αίγινα , 4/3/2026 

Αρ.Πρ. 32

   Προς : Μέλη του Συλλόγου

   Ο Μάρτης έφτασε με εκθετική επιδείνωση των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων για τον κόσμο της εργασίας. Φτώχεια, καταστολή και τρομοκρατία, πολεμική οικονομία, εξαθλίωση των από κάτω και εξαχρείωση των κυβερνώντων έχουν οδηγήσει την κοινωνία στα όρια της ασφυξίας. Η κυβέρνηση φαίνεται αρκετά γενναιόδωρη όταν πρόκειται να στηρίξει την πολεμική οικονομία με πολλά δις ευρώ, με τις φοροαπαλλαγές εφοπλιστών και βιομηχάνων κλπ. Από την άλλη  χαρακτηρίζει (δια εκπροσώπου της) «τζαμπατζήδες» τους εκπαιδευτικούς όταν διεκδικούν ζωή με δικαιώματα. Δεν υπάρχει ούτε ένα ευρώ για την οικονομική στήριξη των εκπαιδευτικών (στέγαση, αύξηση μισθών, επαναφορά 13^ου και 14^ου μισθού) αλλά και ούτε των ίδιων των σχολείων.

Οι κοινωνικές, συνδικαλιστικές και πολιτικές εξελίξεις συντελούνται σε ένα περιβάλλον όπου κεφάλαιο, κυβερνήσεις/κράτη,με τους νέους ιμπεριαλιστικούς κρατικούς ανταγωνισμούς και σχεδιασμούς  διαλύουν λαούς και κοινωνίες, μοιράζουν γη και πόρους.  Η κυβέρνηση ΝΔ εμπλέκει την Ελλάδα  στους πολεμικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ, ΝΑΤΟ,  ΕΕ, ενώ η αύξηση των στρατιωτικών δαπανών με τον προϋπολογισμό που ψήφισαν, τα δις για εξοπλισμούς στα πλαίσια του Rearm Europe,  μαζί με τους δημοσιονομικούς περιορισμούς του συμφώνου Σταθερότητας της ΕΕ,  εκτοξεύει τις περικοπές  των  βασικών κοινωνικών αγαθών και την  λιτότητα για το λαό.

Απροκάλυπτος στόχος τους η επιβολή σιγής νεκροταφείου στον κλάδο ώστε να μην αντιδρά σε κάθε αντιλαϊκό -αντιεκπαιδευτικό μέτρο. Το βασικό μέσο για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η απαξίωση και αποσάθρωση κάθε  ελευθερίας και δικαιώματος, κάθε συλλογικής αξίας, κάθε  βελτίωσης των όρων ζωής , που έχει κατακτηθεί με τους αγώνες του παρελθόντος.  Για  το λόγο αυτό  η  κυβέρνηση μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης επιχειρεί τη θεσμοθέτηση της λιτότητας, την  κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και τη δυνατότητα μαζικών απολύσεων, τον περιορισμό δημοκρατικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών, κατάργηση του άρθρου 16 και  νομιμοποίηση της ίδρυσης ιδιωτικών ΑΕΙ. 

Η περίοδος που διανύουμε είναι κρίσιμη: Κυβέρνηση - Ευρωπαϊκή Ένωση - ΟΟΣΑ επιχειρούν να ολοκληρώσουν με τις αντιδραστικές τομές σε όλες τις βαθμίδες και τους κλάδους της δημόσιας εκπαίδευσης  και να επιβάλουν μια πολιτική που απροκάλυπτα στοχεύει στην πλήρη ιδιωτικοποίηση -εμπορευματοποίηση μιας ταξικής εκπαίδευσης πολλών ταχυτήτων. Μιας ακριβής για τους «πατρικίους αρίστους», που θα φοιτούν στα ελίτ σχολεία (Ωνάσεια, πρότυπα, πειραματικά κλπ) και μιας φτηνής για τους «πληβείους» μαθητές, που θα στοιβάζονται σε σχολεία- αποθήκες  με εκπαιδευτικούς σκυφτούς, πειθαρχημένους και φτωχούς με τεράστια κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό.

Βρισκόμαστε στην κορύφωση της επίθεσης της κυβέρνησης σε βάρος του δημόσιου δωρεάν σχολείου και της εργασίας μας με:

§  Τηνυποχρηματοδότηση,  "αυτοχρηματοδότηση",  τις ελλείψεις σε μέσα και προσωπικό, συμπτύξεις- συγχωνεύσεις,  αλλά και γενίκευση της αξιολόγησης, πειθάρχηση, αυταρχισμό, αυθαιρεσία, ιεραρχικές σχέσεις, γραφειοκρατία, πιέσεις, , πειθαρχικά, διώξεις , ακόμα και απειλές απόλυσης με το νέο πειθαρχικό.

§  εφαρμογή αντιεκπαιδευτικών μέτρων: Ωνάσεια, ίδρυση «Ακαδημιών» που παραδίδουν την επαγγελματική εκπαίδευση στις επιχειρήσεις,  υποχρηματοδότηση και  κατάργηση των σχολικών επιτροπών για να προάγουν την περιβόητη «αυτονομία» των σχολείων,  απογείωση των ανισοτήτων και των ταξικών φραγμών στη μόρφωση με τις εξαγγελίες για προώθηση του Εθνικού Απολυτήριου, του νέου Λυκείου,   εφαρμογή του πολλαπλού βιβλίου που ανοίγει το δρόμο σταδιακά για την κατάργηση της δωρεάν παροχής των βιβλίων και προωθεί την κατηγοριοποίηση, σχέδια για  αξιολογήσεις από γονείς μέσω της προαναγγελθείσας ψηφιακής πλατφόρμας «Eduquality». Αναγγέλλουν τα σχέδιά τους για άρση της μονιμότητας  και σύνδεση της αξιολόγησης με απολύσεις.

Και όλα αυτά προστίθενται στο πακέτο αντιεκπαιδευτικών μέτρων που ήδη εφαρμόζονται με ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, εκατοντάδες χιλιάδες διαγραφές φοιτητών, κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, κ.ά.). με τη μη κάλυψη των κενών, τις συγχωνεύσεις, την καταπάτηση του ωρολογίου προγράμματος, τις υπερωρίες και την εντατικοποίηση της εργασίας, μεθοδεύσεις για την  πλήρη αποδόμηση της ειδικής αγωγής  με τη ρευστοποίηση - κατάργηση των Τμημάτων Ένταξης και  καρατόμηση της παράλληλης στήριξης. Ήδη σε περιοχές του Συλλόγου μας υπάρχουν σχολεία (Πόρος -Αγκίστρι με κενά δασκάλου τάξης, ενώ οι παράλληλες είναι κάτω από τις μισές)

Απαξίωση της εργασίας με μισθούς πείνας , με 13ωρη δουλειά στον ιδιωτικό τομέα, με «ελαστικές» σχέσεις εργασίας ,με «διευθυντικά δικαιώματα», με ακρίβεια, απλησίαστα ενοίκια, αλλά  και απηνή δίωξη κάθε συλλογικής συνδικαλιστικής αυτοπροστασίας

Απαξίωση της ελευθερίας, αλλά και κάθε κοινωνικού δικαιώματος, κάθε δημόσιου αγαθού, κάθε συλλογικής δράσης. Με ωμή τρομοκρατία και καταστολή, με διοικητικό και δικαστικό αυταρχισμό , με τη χρήση και αυτού ακόμα του Συντάγματος ως  εργαλείου τρομοκράτησης και εκφοβισμού.

Για ακόμη μια φορά αποδείκνύεται περίτρανα ότι στην πολιτική του κέρδους , η ανθρώπινη ζωή λογίζεται ως κόστος(δολοφονημένοι  των Τεμπών,  απανθρακωμένες εργάτριες στα Τρίκαλα ,πνιγμένοι μετανάστες στο Αιγαίο). Τα «Τέμπη» βρίσκονται παντού στις ζωές μας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Την ίδια ώρα μεγάλα τμήματα της κοινωνικής πλειοψηφίας ή κλάδοι εργασίας δίνουν σκληρές μάχες. Στους αγώνες των υγειονομικών, στα αγροτικά μπλόκα, στα πλοία των απεργών ναυτεργατών, στις συγκεντρώσεις έξω από τα εκπαιδευτικοδικεία  για την υπεράσπιση των απεργών του κλάδου μας το ίδιο σύνθημα και η ίδια σκέψη αναβλύζει σε κάθε συζήτηση: Δεν πάει άλλο! Να τους ανατρέψουμε για να αναπνεύσουμε!

Σε όλα αυτά , όποιος αντιδρά διώκεται….Στον βωμό της «πολεμικής προετοιμασίας» και της συνολικότερης αντιλαϊκής πολιτικής, συνεχίζεται αμείωτη η βιομηχανία διώξεων που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση. Πειθαρχικά, ΕΔΕ, στοχοποίηση συναδέλφων και συνδικαλιστικές διώξεις έχουν γίνει καθημερινότητα, με την «αξιολόγηση» να λειτουργεί ως αιχμή του δόρατος για την επιβολή της κυβερνητικής ατζέντας στην εκπαίδευση.

Με το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο, επιχειρείται να περιοριστεί κάθε φωνή αντίστασης, ώστε οι αντιλαϊκές πολιτικές να περνούν χωρίς εμπόδια.

Η ελπίδα για την ανατροπή της κατάστασης, όπως έχει διαμορφωθεί στην εκπαίδευση, βρίσκεται στην ανάπτυξη ανυποχώρητου και αποφασιστικού αγώνα διαρκείας. Αυτή είναι και η παρακαταθήκη του μεγάλου  αγώνα κατά της αξιολόγησης και του πρόσφατου αγώνα κατά των Ωνάσειων  σχολείων. Είναι τα αγωνιστικά πρωτοβάθμια σωματεία που πήραν και πάλι την πρωτοβουλία για να δοθεί μαζική, πανελλαδική απάντηση με συγκεντρώσεις παντού, για να δικαιωθούν οι διωκόμενες απεργοί συναδέλφισσες της Λακωνίας με συγκεντρώσεις έξω από τα διοικητικά εφετεία για τη μονιμοποίηση χωρίς αξιολόγησης των συνδέλφισσών/ων.

Στόχος είναι να επιβληθεί σιωπή στον κλάδο και να εδραιωθεί το σχολείο της κατηγοριοποίησης και της υποταγής. Δεν θα τα καταφέρουν ακόμα μια φορά. Η δύναμη της συλλογικής πάλης, της αλληλεγγύης και της διεκδίκησης είναι η μεγαλύτερη ασπίδα των εργαζομένων και των εκπαιδευτικών. Αυτό απέδειξαν οι μεγάλες κινητοποιήσεις των σωματείων και των Ομοσπονδιών στις 23/1 και 30/1 στην εκδίκαση των πρώτων πειθαρχικών στην Τρίπολη και έτσι θα συνεχίσουμε!

Συνεχίζουμε τον δίκαιο αγώνα μας συσπειρωμένοι στις αποφάσεις του κλάδου, για να μην περάσει το σχέδιο κατηγοριοποίησης και περαιτέρω εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης μέσω της «αξιολόγησης».

   Ο κλάδος μας εδώ και 5 χρόνια δίνει με πολύ μεγάλη περηφάνια τον αγώνα ενάντια στην κατηγοριοποίηση και την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης μέσω της λεγόμενης αξιολόγησης. Σε μεγάλο βαθμό έχουμε ακυρώσει τα σχέδια και τις επιδιώξεις της κυβέρνησης και του Υπουργείου να υλοποιήσουν χωρίς αντιδράσεις τα σχέδιά τους. Συνεχώς αποδομούμε την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης περί «στήριξης» και «αναβάθμισης» των εκπαιδευτικών και του εκπαιδευτικού έργου, αναδεικνύουμε τα πραγματικά, συνεχή και οξυμένα προβλήματα στην εκπαίδευση. Προχωράμε βήμα βήμα, συντεταγμένα σε κάθε φάση και όλοι μαζί συλλογικά. Δε θα αφήσουμε να περάσει η προκλητική επιχείρηση της Κυβέρνησης, του ΥΠΑΙΘΑ και των πρόθυμων στελεχών τους να εξαπατήσουν την κοινωνία, να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους. Με βάση και τις αποφάσεις της 94ης Γενικής Συνέλευσης της ΔΟΕ συνεχίζουμε αποφασιστικά και συλλογικά.

Σχέδιο αγώνα που  θα αντιστοιχεί στην επίθεση που δεχόμαστε και θα στοχεύει στη σύγκρουση με την αντιλαϊκή αντιεκπαιδευτική πολιτική με πολύμορφο αγωνιστικό-απεργιακό σχέδιο διαρκείας με επαναλαμβανόμενες μορφές με συνολικό αγωνιστικό σχέδιο και βάθος, σε συγκεκριμένες ημερομηνίες με ορίζοντα το τέλος της χρονιάς, σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, 24ωρη ανά δεκαπενθήμερο αποφασισμένες από τις ΓΣ του Φλεβάρη - Μάρτη

▪        Αποφασίζουμε 24ωρη πανεκπαιδευτική κλαδική απεργία το επόμενο διάστημα και απευθύνουμε κάλεσμα για συντονισμό σε ΟΛΜΕ – ΠΟΣΕΕΠΕΑ και ΑΔΕΔΥ με αιχμές τα μισθολογικά και τις εξαγγελίες του Υπ. Παιδείας για το Λύκειο, τις διώξεις κλπ. Προχωράμε σε νέο κύκλο Γενικών Συνελεύσεων για να αποφασίσουμε την κλιμάκωση του αγώνα.

ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ στην κοινωνία με σύνθημα: «κατεδαφίζουν τη δημόσια δωρεάν παιδεία – διώκουν τους εκπαιδευτικούς - Με τους αγώνες μας να τους σταματήσουμε».

Πανελλαδικές και τοπικές κινητοποιήσεις κατά τις προτεινόμενες απεργιακές μέρες (στάσεις εργασίας, συγκεντρώσεις, αποκλεισμούς και άλλες μορφές αγώνα), καμπάνιες ενημέρωσης και εκδηλώσεις με μέτρα στήριξης (κοινές αφίσες, ανακοινώσεις, συνεντεύξεις, κ.ά.).

Ημέρα πανελλαδικής δράσης (ενδεικτικά Τρίτη 10/3) των εκπαιδευτικών με συγκεντρώσεις καισυλλαλητήρια σε όλη τη χώρα κατά της αξιολόγησης, νέου πειθαρχικού και των διώξεων, να σταματήσουν οι στοχοποιημένες διώξεις στη Λακωνία, στον Πειραιά, στην Αθήνα, στη Ζάκυνθο, στη Θεσσαλονίκη, να μπουν στο αρχείο όλα τα πειθαρχικά κατά συναδέλφων/ισσών.

 Με κοινό μέτωπο με εργαζόμενους, υπαλλήλους, αγρότες, φοιτητές με  ενδιάμεσες Γ.Σ που θα  οργανώνουν και θα συντονίζουν τις αποφάσεις για συνέχιση και θα ζωντανεύουν τις δράσεις, θα μαζικοποιούν τη συμμετοχή και θα επιβεβαιώνουν τη συνέχιση με βασικές αιχμές το οικονομικό (αυξήσεις, ακρίβεια, όρους διαβίωσης), δημόσια αγαθά,αξιολόγηση, αναδιαρθρώσεις, αυταρχισμό και νέο πειθαρχικό δίκαιο.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ: Ένταξη του αγώνα κατά της αξιολόγησης και των διώξεων στον εφ’ όλης της ύλης αγώνα του κλάδου κατά των αντιεκπαιδευτικών μέτρων και την προώθηση των διεκδικήσεών μας.

-Υπογράφουμε όλοι/όλες  μαζικά το ισχυρό όπλο της απεργίας αποχής για οποιοδήποτε στάδιο, στη γραπτή κλήση για αξιολόγηση με τη δήλωση Απεργίας Αποχής και τον αριθμό πρωτοκόλλου τους.

-Χρησιμοποιούμε τις στάσεις εργασίας (μονόωρες, δίωρες, τρίωρες) ΤΩΝ ΣΕΠΕ/ΔΟΕ που καλύπτουν τους/τις συναδέλφους/ισσες για την παρατήρηση της διδασκαλίας από αξιολογητές.

-Αξιοποίηση του κειμένου των ΕΛΜΕ ΣΕΠΕ με ερωτήσεις και τις απαντήσεις για τον πειθαρχικό νόμο και τη διαδικτυακή ενημερωτική της ΔΟΕ από τη νσ.

Οργάνωση κινητοποιήσεων κατά την εκδίκαση στα Διοικητικά εφετεία των προσφυγών των σωματείων μας και της ΔΟΕ για τη μονιμοποίηση των νεοδιόριστων.

Κανείς μόνος του! Καμία μόνη της! Με συλλογικές αποφάσεις και τα σωματεία μας βαδίζουμε το δρόμο του αγώνα με συνδικαλιστική, νομική και οικονομική κάλυψη.

Οργανώνουμε κινητοποιήσεις ΣΕΠΕ/ΕΛΜΕ σε Διευθύνσεις, σχολεία και αξιολογητές ενάντια στην αξιολόγηση και τρομοκρατία. Απαντάμε και με δικαστικές προσφυγές.

ΔΟΕ/ΟΛΜΕ να οργανώσουν ημέρα πανελλαδικής δράσης των εκπαιδευτικών με συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα κατά του νέου πειθαρχικού και των διώξεων και την επίθεση στην εκπαίδευση.

Πρωτοβουλίες ενημέρωσης, συνεντεύξεις και δράσεις για το νέο πειθαρχικό, τις διώξεις και την αξιολόγηση.

Διαγραφή Δ/ντων εκπαίδευσης και των σχολικών συμβούλων από τα σωματεία και την Ομοσπονδία.  

Διοργανώνουμε μέρα πανελλαδικής δράσης για τα ζητήματα των Νηπιαγωγών  με εξειδίκευση και ανανέωση της νομοθετικής πρωτοβουλίας για τα θέματα ωραρίου κλπ

Οργανώνουμε εκδηλώσεις των ΣΕΠΕ μαζί με τις Ενώσεις και τους Συλλόγους Γονέων για τα κυβερνητικά σχέδια και την ανάγκη κοινής δράσης. 

Για τη στήριξη του αγώνα του κλάδου ενάντια στην αξιολόγηση, στα Πειθαρχικά που αρχίζουν να εκδικάζονται, συμμετέχουμε και στηρίζουμε όλες τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης. Την Παρασκευή 20 Μαρτίου προχωράμε σε μέρα πανελλαδικής – ολοήμερης δράσης ενάντια στις διώξεις και τα πειθαρχικά με αποκλεισμούς σε ΔΙΠΕ και ΠΔΕ και κεντρική κινητοποίηση στο ΥΠΑΙΘΑ.

Με αφορμή το πολύνεκρο έγκλημα στη Χίο, τα σωματεία μας να πάρουν πρωτοβουλίες με πολύμορφες δράσεις στα σχολεία με τους μαθητές μας δείχνοντας την αλληλεγγύη μας και τη στήριξη μας στους πρόσφυγες και στους μετανάστες των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της βίας, της ανέχειας και της εκμετάλλευσης.

               Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ