Πέμπτη 30 Απριλίου 2026

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Αίγινα, 30 /4/2026 ,   Α.Πρ. 47

  Προς :  Μέλη του Συλλόγου , τοπικό τύπο , Διαδίκτυο

                                          


    Αυτοί που αρπάξανε το φαΐ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Οι χορτάτοι μιλάνε στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θα ‘ρθουν…Ο πόλεμος γεννιέται απ’ την ειρήνη τους καθώς ο γιος από τη μάνα… Ο πόλεμός τους σκοτώνει ό,τι άφησε όρθιο η ειρήνη τους!”             

                                                                                                                 Μπέρλοτ  Μπρεχτ

140 χρόνια από το Σικάγο, στην εποχή των ανελέητων πολεμικών ανταγωνισμών και της εκμετάλλευσης, της σκλαβιάς από 8 ως και 13 ώρες, της φτώχειας και της ανεργίας, της ιδιωτικοποίησης και της εμπορευματοποίησης της παιδείας, της υγείας, των δημοσίων αγαθών, με τους πολέμους του κεφαλαίου, των ΗΠΑ, Ισραήλ, ΝΑΤΟ, ΕΕ που με την απανθρωπιά και τη βαρβαρότητα τους εξοντώνουν λαούς και τόπους, το Σικάγο είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. 140 χρόνια μετά, το Σικάγο, δείχνει τον δρόμο του ξεσηκωμού για το σταμάτημα του πολέμου και των εξοπλισμών, για αυξήσεις και ζωή με δικαιώματα!      

Σικάγο 1886  Η εργατική τάξη διεκδίκησε 8ωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Δεν ήταν απλώς οικονομικά αιτήματα, αλλά εμβληματική πολιτική διεκδίκηση των εργατών για μείωση της εκμετάλλευσης. Ο αγώνας αυτός πνίγηκε στο αίμα και η 1η του Μάη έγινε η παγκόσμια μέρα-σύμβολο στον αγώνα για δουλειά και ζωή με δικαιώματα, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Μάης 2026  Με αγώνες ανατρεπτικούς, ανυποχώρητους και αποφασιστικούς να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας! Από το Σικάγο του 1886, τον ματωμένο Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη και τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές στην Καισαριανή τον Μάη του 1944, οι εργαζόμενοι  γράφουν  σελίδες εξεγέρσεων, απεργιών κι αγώνων που καμιά κρατική ή εργοδοτική τρομοκρατία δεν μπορεί να σταματήσει με νόμους τύπου Γεωργιάδη/Χατζηδάκη/Αχτσιόγλου ή με πειθαρχικές διώξεις όπως αυτές σε βάρος εκατοντάδων εκπαιδευτικών που αγωνίζονται για το δημόσιο σχολείο.

Ο ηρωικός αγώνας του παλαιστινιακού και Ιρανικού λαού που αντιστέκονται στη βαρβαρότητα των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ Ισραήλ, τα μεγάλα κινήματα υπεράσπισης τους, οι μεγαλειώδεις αγώνες των εργαζομένων σε όλον τον κόσμο έρχονται αντιμέτωποι με τον κόσμο της σήψης, της εκμετάλλευσης και του πολέμου.

Την ίδια στιγμή, κεφάλαιο, κυβερνήσεις/κράτη, με τους νέους ιμπεριαλιστικούς κρατικούς ανταγωνισμούς και σχεδιασμούς  επιδιώκουν να διαλύσουν λαούς και κοινωνίες, να μοιράσουν γη και πόρους. Η εργατική τάξη στη χώρα μας και σ’ όλο τον κόσμο βρίσκεται αντιμέτωπη με την απειλή του γενικευμένου πολέμου, με την τρομοκρατική επίθεση που έχει εξαπολύσει Ισραήλ και ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, με τη συνεχιζόμενη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, βάζοντας για μια ακόμα φορά φωτιά στην περιοχή της Μέσης Ανατολής για να εξυπηρετηθούν τα σχέδιά τους για να ελέγχουν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, για ηγεμονία στην περιοχή και παγκόσμια.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι τράπεζες και το κεφάλαιο, υλοποιούν και  προωθούν συντονισμένα τη  βάρβαρη πολιτική τους. Οι αξιωματούχοι της ΕΕ κάνουν ανοιχτά δηλώσεις για “οικονομία πολέμου” και ήδη με το πρόγραμμα ReArm Europe αποφασίστηκε η εκτόξευση των στρατιωτικών  δαπανών, δεμένη με τη μαζική φτωχοποίηση των εργαζομένων σε όλες τις χώρες.

Σήμερα, 140 χρόνια μετά το Σικάγο το 8ώρο έχει καταργηθεί ξανά, ο εργάσιμος χρόνος έχει γίνει λάστιχο, οι μισθοί καταβυθίζονται, η ακρίβεια καλπάζει, οι εργαζόμενοι στην  Ελλάδα βρίσκονται στον πάτο, οι αποδοχές των εκπαιδευτικών μειώθηκαν ονομαστικά πάνω και 40%, ανήκουν στους χειρότερα αμειβόμενους σε όλη την  ΕΕ και ο μισθός καλύπτει ουσιαστικά το κόστος στέγασης, ενέργειας και διατροφής! Οι επιχειρηματικοί όμιλοι καταγράφουν κέρδη ρεκόρ, στηριζόμενοι στα τσακισμένα δικαιώματα των εργαζομένων, θέλοντας ο λαός να ζει ως σύγχρονος σκλάβος, 21 Έλληνες δισεκατομμυριούχοι (πλειοψηφία εφοπλιστές και τραπεζίτες), έχουν πλούτο 86 δις€, ενώ προβλέπεται να τον αυξήσουν κατά 41% ως το 2029.

Το μέλλον ακόμη χειρότερο, με μειώσεις στον τομέα της Υγείας και  της παιδείας, ενώ αντίθετα, οι πολεμικές δαπάνες αυξάνονται ιλιγγιωδώς.

Στην εκπαίδευση η κυβέρνηση της Ν.Δ. συνεχίζει το σφυροκόπημα του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της με στόχο την αντιδραστική μετάλλαξη του Δημόσιου Σχολείου σε ένα σχολείο πλήρως υποταγμένο στις ανάγκες της αγοράς, ένα σχολείο επιχείρηση, φτηνό, ευέλικτο, αυταρχικό. Με την αξιολόγηση, την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών , με την εισβολή της εμπορευματοποίησης που  παίρνει πλέον την απροκάλυπτη μορφή της ιδιωτικής επιχείρησης (βλ. Ωνάσεια, «Ακαδημίες», ιδιωτικά ΑΕΙ, διεθνές απολυτήριο-ΙΒ, εξίσωση πτυχίων ΑΕΙ-κολλεγίων ), με την απογείωση των ταξικών φραγμών ( Εθνικό Απολυτήριο, τράπεζα θεμάτων\ΕΒΕ, εξετάσεις PISA, κ.ά.) με την πρωτοφανή σε έκταση και σφοδρότητα εκστρατεία αυταρχισμού και τρομοκρατίας για την επιβολή της αξιολόγησης με πογκρόμ διώξεων και πειθαρχικών, με την επέκταση της ελαστικής εργασίας, και πλήθος άλλων αντιεκπαιδευτικών νομοθετημάτων και πρακτικών συνεχίζεται η αποδόμηση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, ενάντια στα μορφωτικά δικαιώματα και τις ανάγκες των παιδιών της εργαζόμενης πλειοψηφίας.

 ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ!

Το εργατικό κίνημα οφείλει να βάλει STOP στην πολεμική οικονομία και προετοιμασία, να υψώσει αντιπολεμικό, διεθνιστικό τείχος ειρήνης και συναδέλφωσης των λαών.  Να μιλήσει για ένα “νέο Σικάγο” που θα διεκδικεί τον πλούτο που παράγουμε οι εργαζόμενοι κόντρα στα τεράστια κέρδη του κεφαλαίου και αξιοβίωτη ζωή με δικαιώματα ενάντια στη φτώχεια, στο ύψος των πραγματικών δυνατοτήτων των επιστημών και της παραγωγικότητας της εργασίας. Τιμάμε τους νεκρούς της τάξης μας. Τους νεκρούς του Σικάγο, της πρώτης Πρωτομαγιάς το 1924, τον Μάη του ‘36, τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής.

 Διεκδικούμε:

  • Γνήσιες ΣΣΕ εφ’ όλης της ύλης με αυξήσεις στους μισθούς που θα καλύπτουν όλες τις μνημονιακές περικοπές, την ακρίβεια και την αύξηση των φόρων.  Πρώτος καθαρός κατώτατος μισθός για τον εκπαιδευτικό 1200 ευρώ. Συνεχής αύξηση-αναπροσαρμογή των μισθών με βάση τον τιμάριθμο. Επιστροφή 13ου και 14ου στο δημόσιο. Ακώλυτη μισθολογική και βαθμολογική προαγωγή για όλους τους εκπαιδευτικούς. Καμία σύνδεση της αξιολόγησης με τον μισθό
  • Δραστική μείωση του εργασιμου χρόνου 6ωρο - 30ωρο - 5ημερο χωρίς μείωση αποδοχών
  • Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους-Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί/Μονιμοποίηση όλων των αναπλητ(ρι)ών αποκλειστικά με βάση το πτυχίο και ολόκληρη την προϋπηρεσία – Κατάργηση της ελαστικής εργασίας, κατάργηση του προσοντολογίου, ούτε σκέψη για γραπτό διαγωνισμό ΑΣΕΠ
  • Κατάργηση όλων των νόμων για τη «διευθέτηση» και τη ρευστοποίηση του χρόνου εργασίας, των νόμων που τσακίζουν το 8ωρο και ποινικοποιούν τη συνδικαλιστική δράση. Μείωση του χρόνου εργασίας 30ωρο-5ηµερο-6ωρο. Όχι δουλειά την Κυριακή. Μείωση του ωραρίου των νηπιαγωγών.
  •  Όχι στην αξιολόγηση- ιδιωτικοποίηση- εμπορευματοποίηση του δημόσιου σχολείου. Κατάργηση όλων των αντιεκπαιδευτικών νόμων και μέτρων. Κατάργηση όλου του νομοθετικού πλαισίου που αφορά την αξιολόγηση (σχολικής μονάδας και ατομική, εξωτερική και εσωτερική, μέντορες, ενδοσχολικοί συντονιστές κλπ) και του καθηκοντολογίου. Κατάργηση της ΑΔΙΠΔΕ. Καμία σύνδεση της αξιολόγησης με τον μισθό. Παιδαγωγική Ελευθερία και Δημοκρατία στο σχολείο
  • Αυτοδίκαιη Μονιμοποίηση τώρα όλων των νεοδιόριστων και κατάργηση της δόκιμης διετίας. Να μην επιτρέψουμε το κλείσιμο σχολείων και τη μετατροπή τους σε Ωνάσεια κι επαγγελματικές ακαδημίες .
  • Να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη. Να τιμωρηθούν οι ένοχοι και όσοι συνέργησαν στη συγκάλυψη. Κρατικοποίηση του σιδηρόδρομου με εργατικό έλεγχο και φθηνές, ποιοτικές συγκοινωνίες για το λαό, να φύγει η HT χωρίς αποζημίωση
  • Αποκλειστικά δημόσια κοινωνικά αγαθά για όλους με εργατικό έλεγχο
  •  Προστασία του λαϊκού εισοδήματος από την ακρίβεια. Μειώσεις των τιμολογίων σε ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, των τιμών στα βασικά διατροφικά αγαθά και στα καύσιμα. Κατάργηση πλειστηριασμών και κατασχέσεων σε βάρος λαϊκών στρωμάτων.
  • Συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες - κατάργηση του ν Χατζηδάκη-Γεωργιάδη
  • Ειρήνη και δουλειά. Περικοπή των στρατιωτικών δαπανών και κάθε εμπλοκής της χώρας στις πολεμικές επιχειρήσεις με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
  • Μόρφωση, δουλειά και ζωή με δικαιώματα, για δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλα τα παιδιά, για το σχολείο των όλων, των ίσων των διαφορετικών που θα μορφώνει ολόπλευρα και δεν θα εξοντώνει, χωρίς ταξικούς φραγμούς κι αξιολογήσεις, για ενιαίο 12χρονο δημόσιο και δωρεάν σχολείο με 2χρονη προσχολική αγωγή κι εκπαίδευση
  • Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

 

Τρίτη 28 Απριλίου 2026

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΚΟΝΤΕΙΝΕΡ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΣΩΜΑΤΩΝ

 

                                                                                                                       Αίγινα 28/4/2026

                                                                                                                                 Α.Πρ. 44

    ΠΡΟΣ : Μέλη του Συλλόγου , Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Διεύθυνση Π.Ε Πειραιά ,  Δήμο Αίγινας ,    Τοπικό τύπο και Διαδίκτυο

           Χθες Δευτέρα 27/4 /2026 παρακολουθήσαμε τα εγκαίνια των  «νέων σχολικών αιθουσών» όπως μας πληροφόρησε ο Δήμος μέσα από δημόσια ανακοίνωσή του. Τα εγκαίνια αυτά έγιναν με παρουσία της Υπουργού Οικογένειας και Κοινωνικής Συνοχής Δόμνας Μιχαηλίδου και αφορούσαν την πρόσθεση νέων Κοντέινερ στα ήδη υπάρχοντα και παλιά  μέσα σ’ ένα απολύτως ακατάλληλο κτήριο για σχολείο, όπως είναι το διδακτήριο του Δημοτικού Σχολείου Αγ. Ασωμάτων Αίγινας.

     Το Δημοτικό σχολείο Αγίων Ασωμάτων για δεκαετίες βρίσκεται δίπλα από το νεκροταφείο της περιοχής , σ’ ένα παμπάλαιο μικρό κτήριο, εντελώς ακατάλληλο για διδακτήριο, με γραφείο των εκπαιδευτικών στο πίσω μέρος του κτηρίου επίσης ακατάλληλο γι’ αυτό το ρόλο  και με παλιά κοντέινερ από το 2008. Η Υπουργός και η Δημοτική Αρχή της Αίγινας, θεωρούν επιτυχία μέσα σ’ αυτή την κατάσταση να εγκαινιάσουν καινούργιες αίθουσες- προκατ  ως λύση στο αδιέξοδο έλλειψης αιθουσών στο παμπάλαιο σχολικό κτήριο. Αλλά αυτό είναι απλώς διαιώνιση και χειροτέρευση του προβλήματος. Τα νέα κοντέινερ είναι χορηγία ιδιωτικής εταιρείας, πράγμα που δείχνει για ακόμα μια φορά την όλο και περισσότερο διάθση απαλλαγής της Κεντρικής εξουσίας και των Δήμων από την χρηματοδότηση των σχολείων, αναγκάζοντας γονείς και εκπαιδευτικούς να μπουν σε ένα κυνήγι χορηγών για να καλύψουν τις ανάγκες τους.

     Αντί όλα αυτά τα χρόνια να έχει δρομολογηθεί η λύση  της δημιουργίας καινούργιου Δημοτικού Σχολείου, επιλέγεται η εύκολη και ανέξοδη για το κράτος λύση της χορηγίας που δεν λύνει το πρόβλημα της ακαταλληλότητας του κτηρίου αλλά σιωπηρά το διαιωνίζει και το μεγαλώνει.  Κατανοούμε και συμμεριζόμαστε απόλυτα την αγωνία των γονιών του σχολείου να έχουν τα παιδιά τους περισσότερες και καλύτερες αίθουσες διδασκαλίας , όμως η λύση δεν βρίσκεται στην τοποθέτηση καινούργιων προκάτ. Το αίτημα δημιουργίας καινούργιου κτηρίου μπαίνει από την ίδια την πραγματικότητα  και θα μπαίνει όλο και πιο επιτακτικά από δω και πέρα.

    Η παρούσα διοίκηση του Δήμου Αίγινας βρίσκεται στη δεύτερη θητεία της εξουσίας της και στο διάστημα αυτό είχε όλο το χρόνο να δρομολογήσει διαδικασίες για καινούργιο σχολικό κτήριο στους Ασώματους και να πιέσει την κεντρική εξουσία προς αυτή την αυτή την κατεύθυνση. Διάλεξε όμως την εύκολη και ανέξοδη λύση των προκάτ αιθουσών, διαιωνίζοντας το πρόβλημα της ακαταλληλότητας του κτηρίου.

        Τα κτηριακά και γενικότερα προβλήματα υλικοτεχνικής της εκπαίδευσης  δεν λύνονται με χορηγίες και αγαθοεργίες ιδιωτικών εταιρειών, αλλά με ουσιαστική δημόσια χρηματοδότηση στο ύψος των πραγματικών αναγκών της εκπαίδευσης. Δημόσια χρηματοδότηση που με κάθε τρόπο και μέσο μειώνει η κυβέρνηση της Ν.Δ , στο πλαίσιο της χρόνιας λιτότητας που εφαρμόζει, της στροφής στην πολεμική οικονομία και της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων αγαθών.

     H κατάσταση στο κτηριακό πρόβλημα των σχολείων οξύνεται και πανελλαδικά και τοπικά. Υπάρχουν στο νησί παλιά και με πολλά προβλήματα διδακτήρια , των οποίων δεν γνωρίζουμε το επίπεδο ασφάλειας τους και σεισμικής επικινδυνότητας. Ο Δήμος Αίγινας έχει επιδείξει μέχρι σήμερα αδιαφορία για τα προβλήματα των σχολείων και για την  εμφανή ανάγκη να φτιαχτούν καινούργια σχολικά κτήρια στο νησί. (Ασώματοι, Κυψέλη, νηπιαγωγείο και Δημοτικό, ανακατασκευή παλαιού κτηρίου 1ου Δημοτικού Σχολείου Αίγινας)

    Ως Σύλλογος Εκπαιδευτικών δεν πρόκειται  να σταματήσουμε να παλεύουμε για την πραγματική αντιμετώπιση του κτηριακού προβλήματος του νησιού, με τη δημιουργία καινούργιων σχολικών κτηρίων , όπως στην περίπτωση του Δημοτικού Σχολείου Ασωμάτων και σε άλλα σχολεία της Αίγινας και όλου του Αργοσαρωνικού. 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 29/04 ΣΤΗΝ Π.Δ.Ε. ΑΤΤΙΚΗΣ

 


Σάββατο 21 Μαρτίου 2026

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΧΡΗΣΤΙΔΟΥ

 

                                                                                          Αίγινα, 17/3/2026, 

Α.Πρ. : 40

 ΠΡΟΣ :  Μέλη του Συλλόγου , Διαδίκτυο

                Με αφορμή τον θάνατο της συναδέλφισσας  Σοφίας Χρηστίδου

    Ο τραγικός θάνατος της συναδέλφισσας Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη συγκλόνισε βαθιά την εκπαιδευτική κοινότητα. Κι αυτό γιατί φέρνει στην επιφάνεια την αβάσταχτη σχολική καθημερινότητα για εκπαιδευτικούς και μαθητές, τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα που συσσωρεύονται στο δημόσιο σχολείο που ασφυκτιά. 

  Στην τεράστια συζήτηση που έχει ανοίξει για τη συμπεριφορά μαθητών και εκπαιδευτικών μέσα στο σχολείο και για τις ευθύνες τους στο παιδαγωγικό κλίμα και στην εκπαιδευτική διαδικασία, όχι μόνο σήμερα, αλλά διαχρονικά, το συνηθέστερο είναι η ευθύνη να μεταβιβάζεται πότε στους μαθητές και πότε στους εκπαιδευτικούς. Όμως, οι δύο αυτοί παράγοντες της εκπαιδευτικής διαδικασίας δε λειτουργούν σε κενό, αλλά μέσα στην κοινωνία της οποίας καθρέφτης είναι το σχολείο, ενώ υπάρχει ένας τρίτος παράγοντας που την καθορίζει και δεν είναι άλλος από την ασκούμενη εκπαιδευτική πολιτική η οποία καθορίζει τη σχολική ζωή, αλλά και την ίδια τη ζωή μαθητών και εκπαιδευτικών.

Η κατάσταση είναι περίπλοκη και βαθιά σύνθετη. Όταν η κοινωνία βιώνει κρίση, ανισότητες, απαξίωση των συλλογικών αξιών και βαθιά απογοήτευση για το μέλλον, το σχολείο δεν μπορεί παρά να αντανακλά όλα αυτά.

  Οι σημερινοί μαθητές κουβαλούν την ένταση και τα αδιέξοδα μιας κοινωνίας που έχει σημαδευτεί βαθιά από την οικονομική κρίση, την υγειονομική κρίση και την αποδιάρθρωση των κοινωνικών δεσμών. Μεγαλώνουν μέσα σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, κοινωνικής πίεσης και έλλειψης προοπτικής. Είναι τα παιδιά του εγκλεισμού της καραντίνας, της τηλεκπαίδευσης, του κινητού και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που αναπαράγουν διαρκώς τα πρότυπα και τις αξίες του κυρίαρχου ανταγωνιστικού συστήματος, καλλιεργώντας την απομόνωση, την ατομικότητα, τη βία και την επιθετικότητα αντί της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης. Το σχολείο των συνεχών εξετάσεων, του ανταγωνισμού, της πίεσης, της διάψευσης προσδοκιών, βιώνεται από πολλούς μαθητές ως ξένο, εχθρικό και αδιάφορο για τις πραγματικές τους ανάγκες. Την ίδια στιγμή κάθε αγωνιστικό σκίρτημα και διεκδίκηση για ένα καλύτερο σχολείο, που σηματοδοτεί και την επαφή με τις αξίες της συλλογικής διεκδίκησης και της αλληλεγγύης, μια στάση κοινωνικής ευθύνης, θεωρείται παραβατική συμπεριφορά.

   Από την άλλη πλευρά, οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί βάλλονται από παντού. Στοχοποιούνται. Ενοχοποιούνται. Και όλο και συχνότερα διώκονται διοικητικά και πειθαρχικά. Χωρίς ουσιαστική στήριξη από το Υπουργείο Παιδείας. Χωρίς επαρκείς δομές ψυχοκοινωνικής υποστήριξης στα σχολεία. Χωρίς την αναγνώριση που αξίζει στο εκπαιδευτικό τους έργο. Καλούνται να σταθούν μόνοι, συχνά φοβισμένοι, μέσα σε ένα σχολείο όπου το οξυγόνο λιγοστεύει –και για τους μαθητές και για τους ίδιους. Απαξιώνονται και λοιδορούνται στα μέσα ενημέρωσης, οδηγούνται με χειροπέδες στο αυτόφωρο μετά από μια καταγγελία.

    Το Υπουργείο Παιδείας και η ασκούμενη κυβερνητική πολιτική, μετατρέπουν την παιδαγωγική πράξη σε μηχανισμούς επιτήρησης, με την ποινικοποίηση της μαθητικής ζωής και τον πολύπλευρη αμφισβήτηση των εκπαιδευτικών. Αντί να ενισχύσει τη δημόσια εκπαίδευση, να καλύψει τις πραγματικές μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, να ενισχύσει τους εκπαιδευτικούς, προωθεί την κατηγοριοποίηση και ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης,  υποχρηματοδοτεί τα σχολεία, ενισχύει τους ταξικούς φραγμούς, αυξάνει τις εξετάσεις. Ταυτόχρονα, υπονομεύονται συστηματικά βασικές δομές στήριξης του δημόσιου σχολείου. Τμήματα ένταξης υπολειτουργούν ή δεν στελεχώνονται, η παράλληλη στήριξη δεν καλύπτει τις ανάγκες των μαθητών και η ψυχοκοινωνική υποστήριξη παραμένει δραματικά ανεπαρκής. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να καλύψουν τεράστια κενά, μετακινούμενοι συχνά σε τέσσερα ή πέντε σχολεία, δεν επαρκούν και τα κενά δεν καλύπτονται, ενώ οι αναπληρωτές αναγκάζονται πολλές φορές να «αναπληρώνουν τον εαυτό τους» μέσα σε ένα καθεστώς μόνιμης ανασφάλειας.

Παράλληλα, οικοδομείται σταδιακά ένα καθεστώς διοικητικής επιτήρησης των εκπαιδευτικών. Οι ηλεκτρονικές πλατφόρμες καταγγελιών, οι διαρκείς απειλές πειθαρχικών διώξεων και η επιβολή ενός ασφυκτικού πλαισίου αξιολόγησης μετατρέπουν τον εκπαιδευτικό από παιδαγωγό σε πειθήνιο όργανο.

Όλα αυτά, και άλλα πολλά, τα βιώνουμε οι εκπαιδευτικοί, είναι η κοινή μας εμπειρία. Αποκτούν όμως άλλη διάσταση από την αυταρχική διοικητική αντίληψη που εφαρμόζεται από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Μια αντίληψη που έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον έντονου διοικητισμού, πιέσεων, ελέγχου, φόβου, τρομοκρατίας. Συνάδελφοι που τοποθετούνται σε πολλά σχολεία και τρέχουν από τη μια άκρη της Δυτικής Θεσ/νίκης ως την άλλη της Ανατολικής, αυθαίρετες μετακινήσεις όποτε αποφασίσει η Διεύθυνση, οδηγίες για καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων, συνδικαλιστικά δικαιώματα που αντιμετωπίζονται με διώξεις και πειθαρχικά, απαγόρευση συμμετοχής συναδέλφων σε εκδρομές, οδηγίες για περικοπή αδειών, ακόμη και αναρρωτικών, απαξίωση και αυταρχισμός προς τους εκπροσώπους των εκπαιδευτικών, ΜΑΤ και αστυνομία αντί για διάλογο και συζήτηση των προβλημάτων.

Οι Διευθύνσεις εκπαίδευσης όμως πρέπει να διασφαλίζουν την ομαλή λειτουργία των σχολείων, να παρεμβαίνουν άμεσα και εγκαίρως σε καταστάσεις που διαταράσσουν το παιδαγωγικό κλίμα, να διασφαλίζουν την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών.

Το Υπουργείο, αδιάφορο για τις συνέπειες των επιλογών του, διέταξε κατόπιν εορτής υπηρεσιακή έρευνα και υπήρξε εισαγγελική εντολή διερεύνησης μετά το θάνατο της συναδέλφου Σοφίας Χρηστίδου. Τα ζητήματα έχουν ήδη τεθεί στο δημόσιο διάλογο και ζητούν απάντηση. Από πότε ήταν γνωστά τα προβλήματα και η διατάραξη του παιδαγωγικού κλίματος στα σχολεία; Ποιες ήταν οι ενέργειες που έγιναν από τη Διεύθυνση Ανατολικής Θεσ/νίκης για να μην οξυνθούν περαιτέρω και πάρουν ακραία μορφή;

   Η Διεύθυνση Δ.Ε  Ανατολικής Θεσ/νίκης σε αυτό το πλαίσιο αντιμετωπίζει κάθε πρόβλημα που γεννιέται από την πολιτική του υπουργείου στη σχολική ζωή σαν ανεπάρκεια των εκπαιδευτικών, υπαλληλική ασυνέπεια και παράπτωμα. Έτσι επέλεξε ως μέσο επίλυσης της κατάστασης μία πρωτοφανή πρακτική, παράλληλα με τον πειθαρχικό έλεγχο, την παραπομπή της συναδέλφου σε υγειονομική επιτροπή όπου θα κρίνονταν η ικανότητα προς εργασία, η δουλειά της δηλαδή. Δεν ξέρουμε αν αυτό έχει ξανασυμβεί σε παρόμοια περίπτωση, σίγουρα όμως πρόκειται για ένα πολύ σκληρό μέτρο που στέλνει και τα ανάλογα μηνύματα.

   Επειδή τα σχολεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν με αποφασίζομεν και διατάσσομεν, με τον φόβο και την ανασφάλεια που φέρνει η αξιολόγηση και η αντίληψη ότι για κάθε πρόβλημα η λύση είναι μια πλατφόρμα και οι ποινές. Απαιτούμε λοιπόν να διερευνηθούν όλα τα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο τη Σοφία Χρηστίδου χωρίς καμία συγκάλυψη και μετάθεση ευθυνών.

   Οι εκπαιδευτικοί απαιτούμε σεβασμό πρώτα από την πολιτεία. Αναγνώριση του ρόλου και του έργου του εκπαιδευτικού, ικανοποίηση των αιτημάτων του εκπαιδευτικού κινήματος, ενίσχυση του δημόσιου σχολείου. Στηρίζουμε ο ένας τον άλλον με αλληλεγγύη και ενσυναίσθηση, λέμε όχι στον ατομικισμό, τον ανταγωνισμό, την αδιαφορία. Συσπειρωνόμαστε στα σωματεία μας. Στηρίζουμε τον εαυτό μας, τους συναδέλφους, τους μαθητές μας, τη ζωή μας.

Δευτέρα 16 Μαρτίου 2026

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

 

Αίγινα, 12/3/2026

                                                                                             Αρ.Πρ. 39

Προς Μέλη του Συλλόγου ,  ΕΛΜΕ Πειραιά , Δ.ΟΕ , Διαδίκτυο         

Ποινικοποιούν ξανά την συνδικαλιστική δράση

Σε δίκη για κινητοποιήσεις οδηγούνται τρία συνδικαλιστικά στελέχη της ΕΛΜΕ: ο πρόεδρος του ΔΣ Ηλίας Πατίδης, ο Ακρίτας Καλούσης μέλος του ΔΣ και ο Παναγιώτης Χουντής  πρώην γραμματέας του ΔΣ, καθώς και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής

Στη  δίκη οδηγούνται οι 4 συνδικαλιστές στις 23 Μάρτη, μετά από μήνυση που έχει καταθέσει ο ΔΙΔΕ Πειραιά ενάντια για μια κινητοποίηση που είχε γίνει στις 30/11/2022 στα γραφεία της ΔΔΕ ενάντια στις πρώτες διώξεις εκπαιδευτικών και για μια άλλη κινητοποίηση στις 17/3/2023 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ενάντια σε διαφημιστική ημερίδα της ιδιωτικής εκπαίδευσης από την ΔΔΕ Πειραιά! Δεν είναι καθόλου τυχαίο βέβαια ότι πρόκειται για κινητοποιήσεις του σωματείου ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης ΕΕ-ΟΟΣΑ, την πολιτική της φτώχειας και της λιτότητας, της απαξίωσης και διάλυσης του δημόσιου και δωρεάν σχολείου, την έντασης των ταξικών φραγμών, τον αποκλεισμό χιλιάδων μαθητών και μαθητριών από την εκπαιδευτική διαδικασία και τον εκθειασμό της ιδιωτικής εκπαίδευσης και με στόχο τη λειτουργία του δημόσιου δωρεάν σχολείου με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, κάτι που έχουμε δει με την προσπάθεια επιβολής των Ωνασείων σχολείων Το (ανυπόστατο) κατηγορητήριο που αφορά τη κινητοποίηση στη ΔΔΕ στις 30/11, περιλαμβάνει τη «διατάραξη της ομαλής λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας», εισβολή με «φωνασκίες» καθώς και υποτιθέμενες φθορές, σε μια περίοδο που ο ΔΙΔΕ αρνούνταν ακόμα και να συναντήσει το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά, να ακούσει τα αιτήματα και τα προβλήματα των εκπαιδευτικών, ενώ είχε προχωρήσει ή απειλούσε με δίωξη συναδέλφους για συνδικαλιστική δράση. Για μια κινητοποίηση στη ΔΔΕ που η ΕΛΜΕ ζητούσε συνάντηση με το ΔΙΔΕ Πειραιά για να θέσει όλα τα παραπάνω.

Για τη κινητοποίηση που αφορούσε τα ιδιωτικά σχολεία προστίθενται βαριές ανυπόστατες κατηγορίες προς τον πρόεδρο του ΕΚ Πειραιά για δήθεν πρόκληση «σωματικής βλάβης» που θα «μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο ζωής»!

Η εξέλιξη, δυστυχώς, δεν είναι καθόλου πρωτοφανής. Εντάσσεται στο συνολικό κλίμα επίθεσης του συστήματος και των κυβερνήσεών του στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, στο δικαίωμα στον αγώνα, την κινητοποίηση, τη διαδήλωση. Συναντιέται με όλες τις διώξεις που αντιμετωπίζουμε (παραπομπή στο πειθαρχικό για συμμετοχή στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση δεκάδων συναδέλφων, δυνητική αργία της Χρύσας Χοτζόγλου εξαιτίας της συνδικαλιστικής της δράσης, τη ποινή σε δύο πρώην διευθυντές για συμμετοχή στην Απεργία-Αποχή της ΕΛΜΕ κ.α.), αλλά και το νέο αντιδραστικό πειθαρχικό πλαίσιο στο Δημόσιο, συνέχεια του προηγούμενου, με το χτύπημα των διαδηλώσεων, τις συλλήψεις μαθητών και φοιτητών, τις διαγραφές φοιτητών, τη κήρυξη απεργιών σαν παράνομες κλπ.

Μια πολιτική που πάει χέρι χέρι με την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, την επίθεση σε μισθούς και δικαιώματα. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ο ενορχηστρωτής των διώξεων αυτών έχει ανταμειφθεί από τους πολιτικούς του προϊσταμένους (θέση στο ΔΣ του ΙΕΠ, θέση στην Επιτροπή για το Εθνικό Απολυτήριο). Η δίκη αυτή δεν αφορά τους 4. Αφορά κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη, όλο το κίνημα των εργαζομένων.

Καλούμε όλα τα σωματεία, ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ, ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, ΑΔΕΔΥ να πάρουν αντίστοιχες αποφάσεις και να καλέσουν σε στάσεις εργασίας(3+3)από πρωτοβάθμια και Ομοσπονδίες ώστε στις 23/3, η δίκη του συνδικαλιστικού κινήματος να μετατραπεί σε μια μεγάλη διαδήλωση υπεράσπισης των αγώνων, των απεργιών, των αγωνιστών και των σωματείων.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει – του λαού η πάλη θα τη σπάσει! Οι αγώνες θα νικήσουν!

Να σταματήσει τώρα κάθε δίωξη, να αποσυρθούν οι κατηγορίες. Να μην ασκηθεί καμία πειθαρχική δίωξη

Όχι στο νέο πειθαρχικό δίκαιο

Όλοι και όλες στις 23/3, στις 8.30 πμ στα Δικαστήρια Πειραιά

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ


                                                                                                             Αίγινα , 12/3/2026

Αρ.Πρ.38

           Προς : Μέλη του Συλλόγου , Σύλλογο Εκπαιδευτικών Π.Ε Νέας Σμύρνης, Δ.Ο.Ε , Διαδίκτυο.


Το ΔΣ του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νησιών Αργοσαρωνικού, με βάση την ενημέρωση από την ομόφωνη απόφαση του ΔΣ του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Νέας Σμύρνης, σχετικά με την αυταρχική και αντισυνδικαλιστική συμπεριφορά της Διευθύντριας του 4ου Δημοτικού Σχολείου Νέας Σμύρνης, εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση του στην Πρόεδρο του ΣΕΠΕ Καραμπά Σοφία και τον Αντιπρόεδρο του ΣΕΠΕ Μητρομάρα Κώστα, και καταδικάζει τέτοιου είδους απαράδεκτες, αντισυναδελφικές πρακτικές.

Η εν λόγω διευθύντρια, όχι μόνο προσπάθησε να παρεμποδίσει την συνδικαλιστική ενημέρωση των εκπαιδευτικών του σχολείου, αλλά και προχώρησε σε μια ανακριβή και συκοφαντική αναφορά προς τη Δ’ Διεύθυνση εναντίον των δύο συναδέλφων. Πρόκειται για αυταρχική πρακτική που πλήττει όχι μόνο το συνδικαλιστικό δικαίωμα αλλά επιδιώκει, ασκώντας νέα ήθη, να χρησιμοποιήσει τη διευθυντική εξουσία απέναντι στους εκπαιδευτικούς.

Ο συλλογικός αγώνας και η συνδικαλιστική δράση αποτελούν κατάκτηση των εργαζομένων και προστατεύονται από το νόμο. Ο νόμος για τις συνδικαλιστικές ελευθερίες δεν χαρίστηκε από καμιά εξουσία αλλά επιβλήθηκε με πολύχρονους και δύσκολους αγώνες χιλιάδων ανώνυμων ανθρώπων αυτού του τόπου που ύψωσαν το ανάστημά τους σε κατοχικές, αντιδημοκρατικές και δικτατορικές κυβερνήσεις.

Σε μια μαύρη περίοδο κατά την οποία το υπουργείο Παιδείας έχει εξαπολύσει δριμύτατη επίθεση στους εκπαιδευτικούς και το δημόσιο σχολείο, που στέλνει στα δικαστήρια τους αγώνες μας, που αδιαφορεί για τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών/τριών μας, του δημόσιου σχολείου και της κοινωνίας, υπερασπίζουμε αταλάντευτα το δικαίωμά μας να αντιστεκόμαστε και να αγωνιζόμαστε συλλογικά ενάντια στις αντιλαϊκές, αντιεκπαιδευτικές πολιτικές.

Θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη ενάντια στις αντιλαϊκές, εκπαιδευτικές πολιτικές.

Υπερασπιζόμαστε την ελευθερία και τη συλλογική έκφραση, το θεσμοθετημένο δικαίωμα της συνδικαλιστικής δράσης. Στηρίζουμε τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Π.Ε. Νέας Σμύρνης που διώκεται στο πρόσωπο της Προέδρου και του Αντιπροέδρου του και καλούμε το ΔΣ της ΔΟΕ να καλύψει συνδικαλιστικά και νομικά τους διωκόμενους συνδικαλιστές.

ΨΗΦΙΣΜΑ

Αίγινα 12/3/2025

        Αρ.Πρ.37 

 Προς : Μέλη του Συλλόγου , Σύλλογο Εκπαιδευτικών Π.Ε Ζακύνθου, Δ.Ο.Ε , Διαδίκτυο     


Για την ελευθερία του συνδικαλιστικού λόγου! Να σταματήσει κάθε δίωξη της Έφης Λάζου!

Κάτω τα χέρια από τον συνδικαλιστικό λόγο – Όχι στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης!

Καταγγέλλουμε την άσκηση αγωγής για συκοφαντική δυσφήμιση από την ΔΙΠΕ Ζακύνθου σε βάρος της Προέδρου του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ζακύνθου, Λάζου Έφης για τοποθέτησή της στην Ολομέλεια των Προέδρων της ΔΟΕ στη Θεσσαλονίκη την 1η Νοεμβρίου του 2025.

Η ενέργεια αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Εντάσσεται σε μια συνολικότερη προσπάθεια επιβολής σιωπής, εκφοβισμού και πειθάρχησης των εκπαιδευτικών και των συνδικαλιστικών τους εκπροσώπων. Δηλώνουμε ξεκάθαρα: Την πλήρη στήριξή μας στην Πρόεδρο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ζακύνθου, που εξέφρασε συλλογικές θέσεις μέσα από τον θεσμικό της ρόλο.

Η επίθεση σε έναν/μία συνδικαλιστή /στρια είναι επίθεση σε όλο τον κλάδο. Η αγωγή - δίωξη απέναντι σε συνδικαλιστική τοποθέτηση αποτελεί ευθεία απόπειρα ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και δημιουργίας κλίματος φόβου. Στόχος είναι να σιωπήσουν οι φωνές που αντιστέκονται. Δεν θα τους περάσει.

Οι εκπαιδευτικοί θα μιλούν, θα καταγγέλλουν, θα συγκρούονται με την πολιτική και τη διοίκηση που υποβαθμίζει το δημόσιο σχολείο. Οι συλλογικές διαδικασίες του κλάδου δεν είναι «ουδέτεροι χώροι», αλλά πεδία αγώνα και έκφρασης. Να σταματήσει κάθε δίωξη της Έφης Λάζου. Να μπουν στο αρχείο οι συγκεκριμένες υποθέσεις.

Να σταματήσει κάθε δίωξη συνδικαλιστών για τη δράση και τον λόγο τους. Πλήρης κατοχύρωση της ελεύθερης συνδικαλιστικής έκφρασης σε όλους τους χώρους. Καλούμε τη ΔΟΕ και την ΟΛΜΕ: Να οργανώσουν την απάντηση του κλάδου απέναντι σε τέτοιες πρακτικές. Η ΔΟΕ να καλύψει συνδικαλιστικά, νομικά και οικονομικά κάθε διωκόμενο συνδικαλιστή.  

        Ο ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΔΕΝ ΔΙΩΚΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΦΙΜΩΝΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΓΥΨΟ!


Τρίτη 10 Μαρτίου 2026

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ


                                                                                                                                         Αίγινα, 4/3/2026

Αρ.Πρ.: 33

   

ΠΡΟΣ: Μέλη του Συλλόγου, τοπικό τύπο, Διαδίκτυο, Γονείς/Κηδεμόνες

Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νησιών Αργοσαρωνικού εκφράζει τη βαθιά του εκτίμηση και την αμέριστη στήριξη προς τις νηπιαγωγούς της περιοχής μας, αλλά και όλης της επικράτειας, οι οποίες καθημερινά επιτελούν ένα εξαιρετικά απαιτητικό και ταυτόχρονα ουσιαστικό έργο: τη θεμελίωση της πρώτης σχέσης των παιδιών με τη μάθηση, το σχολείο και την κοινωνία. Ταυτόχρονα, εργάζονται καθημερινά με υψηλό αίσθημα ευθύνης, φροντίδας και επαγγελματισμού για την ασφάλεια και την ολόπλευρη ανάπτυξη των παιδιών.

Οι νηπιαγωγοί καλούνται να ανταποκριθούν σε πολλαπλούς ρόλους - παιδαγωγικούς, συναισθηματικούς, κοινωνικούς - μέσα σε συνθήκες που συχνά χαρακτηρίζονται από:

·       αυξημένο αριθμό μαθητών ανά τμήμα,

·       εργασιακή εξουθένωση,

·       ελλείψεις σε υποστηρικτικό προσωπικό

·       ανάγκη διαχείρισης σύνθετων συναισθηματικών και αναπτυξιακών αναγκών των παιδιών και παρεμβατικών συμπεριφορών από γονείς

·       διοικητικές και γραφειοκρατικές επιβαρύνσεις, ακόμη κι αν δεν το έχουν επιλέξει.

Συγκεκριμένα, καλούνται καθημερινά να ανταπεξέλθουν σε τάξεις με αυξημένο αριθμό μαθητών/τριών με ετερογενείς ανάγκες, προσπαθώντας να διασφαλίσουν ότι κάθε παιδί θα είναι ασφαλές, θα ακουστεί και θα προχωρήσει με τον δικό του ρυθμό, χωρίς να δικαιούνται προσωπικό διάλειμμα. Παράλληλα, οι υλικές και οργανωτικές δυσκολίες παραμένουν σημαντικές. Ελλείψεις σε υποδομές, ανεπαρκής εξοπλισμός, περιορισμένη υποστήριξη ειδικοτήτων, αυξημένη γραφειοκρατία επιβαρύνουν ένα ήδη απαιτητικό έργο, περιορίζοντας τον χρόνο που θα μπορούσε να αφιερωθεί αποκλειστικά στο παιδαγωγικό έργο. Συχνά οι νηπιαγωγοί καλούνται να καλύψουν κενά με προσωπικό κόπο και χρόνο, επενδύοντας από την προσωπική τους ενέργεια για να διασφαλίσουν ένα ποιοτικό περιβάλλον μάθησης.

Επιπρόσθετα, η ευθύνη για παιδιά τόσο μικρής ηλικίας είναι μεγάλη και απαιτεί συνεχή εγρήγορση, υπομονή και ενσυναίσθηση. Τα ατυχήματα στο σχολικό περιβάλλον, όσο ανεπιθύμητα κι αν είναι, αποτελούν σε πολλές περιπτώσεις μέρος της φυσικής δραστηριότητας και της εξερεύνησης που χαρακτηρίζει την προσχολική ηλικία. Οι νηπιαγωγοί καταβάλλουν συστηματικά κάθε δυνατή προσπάθεια πρόληψης, επίβλεψης και άμεσης φροντίδας, τηρώντας το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και τα μέτρα ασφάλειας που προβλέπονται από τη νομοθεσία. Σύμφωνα με τις βασικές αρχές του εκπαιδευτικού δικαίου και τη διοικητική πρακτική, η ευθύνη των εκπαιδευτικών αξιολογείται με βάση την επιμέλεια που επιδεικνύεται και τις πραγματικές συνθήκες άσκησης του έργου τους, και όχι με κριτήριο το αποτέλεσμα ενός απρόβλεπτου περιστατικού. Η επιλογή και η μετέπειτα εφαρμογή πρακτικών που αποσκοπούν κατάφωρα στην αμφισβήτηση του επαγγελματικού κύρους των νηπιαγωγών, στην απαξίωσή τους και στην εσκεμμένη περαιτέρω κλιμάκωση ζητημάτων, διαταράσσουν τη θεσμική λειτουργία του Νηπιαγωγείου και προκαλούν παρακώλυση της εκπαιδευτικής διαδικασίας συνολικά. Θεωρούμε αναγκαίο η εκπαιδευτική κοινότητα και η τοπική κοινωνία να αντιμετωπίζουν τέτοια περιστατικά με κατανόηση, ψυχραιμία, εμπιστοσύνη και σεβασμό στο έργο των νηπιαγωγών, αναγνωρίζοντας τις συνθήκες μέσα στις οποίες επιτελούν το παιδαγωγικό τους έργο.

Παρά τις δυσκολίες, οι νηπιαγωγοί συνεχίζουν με επαγγελματισμό, ευαισθησία και δημιουργικότητα να προσφέρουν ένα ασφαλές και συμπεριληπτικό περιβάλλον μάθησης, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ολόπλευρη ανάπτυξη των παιδιών.

Ως Σύλλογος:

·       Στεκόμαστε έμπρακτα δίπλα τους, διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας.

·       Αναδεικνύουμε τη σημασία της προσχολικής εκπαίδευσης ως θεμέλιο του εκπαιδευτικού συστήματος.

·       Προωθούμε την αλληλεγγύη και τη συνεργασία μεταξύ όλων των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων.

Η στήριξη των νηπιαγωγών δεν αποτελεί μόνο επαγγελματική υποχρέωση αλλά και κοινωνική ευθύνη. Ένα σχολείο που φροντίζει τους εκπαιδευτικούς του είναι ένα σχολείο που μπορεί να φροντίσει πραγματικά τα παιδιά.

Η υπεράσπιση της αξιοπρέπειας και της επαγγελματικής υπόστασης όλων των εκπαιδευτικών, αποτελεί για εμάς προτεραιότητα.

Κυριακή 8 Μαρτίου 2026

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

   Αίγινα, 6/3/2026

                                                                                            Α.Πρ. 34

                     «8η Μάρτη ,  Ανακοίνωση  για την ημέρα της Γυναίκας»

   Η φετινή 8 Μάρτη έρχεται λίγες μέρες μετά την συμπλήρωση 3 χρόνων από το κρατικό έγκλημα των Τεμπών και μόλις κάποιες εβδομάδες αργότερα από το  εργοδοτικό έγκλημα στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ. Τα κρατικο-εργοδοτικά εγκλήματα αυτά, παράγωγα μιας πολιτικής που τα κέρδη μπαίνουν πάνω από τις ανθρώπινες ζωές, μαζί με το γενικότερο πολεμικό τοπίο, συνθέτουν το πλαίσιο ενόψει της Παγκόσμιας Μέρας της Γυναίκας.

Στο έγκλημα στη Βιολάντα, είδαμε εργαζόμενες ζυμώτριες να χάνουν τη ζωή τους εν ώρα εργασίας. Το παραπάνω δεν αποτελεί “ατύχημα”, αλλά αποτέλεσμα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, της έλλειψης ελέγχου και μέτρων προστασίας της εργασίας. Αναδεικνύεται παράλληλα και  ο έμφυλος καταμερισμός της εργασίας. Οι νυχτερινές βάρδιες στο εργοστάσιο αναλαμβάνονταν κυρίως από γυναίκες, όχι από “επιλογή”, αλλά επειδή έπρεπε το πρωί να επιστρέψουν στο δεύτερο, απλήρωτο ωράριο της φροντίδας: τα παιδιά, το νοικοκυριό, την αναπαραγωγή της ζωής. Το κεφάλαιο εκμεταλλεύεται αυτή τη διπλή επιβάρυνση, μετατρέποντας την ανάγκη σε καταναγκασμό και τη γυναικεία εργασία σε φθηνό, ευέλικτο και αναλώσιμο εργατικό δυναμικό.

Στην ΕΕ της “προόδου” και της “δημοκρατίας” οι γυναίκες έχουν συνολικές οικονομικές απολαβές κατά 41,1% λιγότερο από τους άνδρες. Στην Ελλάδα, το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 45,2%. Η κρίση του  καπιταλισμού και οι πολιτικές υπέρβασης της προς όφελος του κεφαλαίου χτύπησαν τις εργαζόμενες γυναίκες με ιδιαίτερη σφοδρότητα. Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν ακόμη περισσότερο τη εργασιακή ανασφάλεια, με την ελαστική, μαύρη, ανασφάλιστη και απλήρωτη εργασία να είναι ο κανόνας, ιδιαίτερα για τις μετανάστριες, οι οποίες εργάζονται κατά κύριο λόγο με αυτούς τους όρους. Την ίδια στιγμή οι ιδιωτικοποιήσεις κάθε δημόσιου αγαθού δολοφονούν όπως είδαμε με τραγικό τρόπο με τα Τέμπη, με την δημόσια υγεία την περίοδο της πανδημίας και πάει λέγοντας.

Παράλληλα ο πόλεμος και η πολεμική οικονομία έχουν γίνει η σανίδα επιβίωσης ενός συστήματος που όλο σαπίζει. Από την γενοκτονία στην Παλαιστίνη μέχρι το ReArm Europe, ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ισραήλ μαζί με την πλήρη συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης, έχουν φτιάξει ένα ζοφερό τοπίο για τις/τους εργαζόμενες/ους. Ταυτόχρονα, οι εξαγγελίες για τη στράτευση γυναικών εντάσσονται στο πλαίσιο της πολεμικής προετοιμασίας για να κάνουν τη νεολαία κρέας στα κανόνια τους και καμία σχέση δεν έχουν με την ισότητα.

Απέναντι στον ζοφερό τους κόσμο, μόνη ελπίδα η οργάνωση του ταξικού φεμινιστικού, του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Σ’ όλους τους εργασιακούς χώρους και τις γειτονιές παλεύουμε ενάντια στον μονόδρομο του πολέμου, του σεξισμού, του ρατσισμού, των διακρίσεων και της βίας, για έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας.

Διεκδικούμε:

                Ίση αμοιβή για ίση εργασία. Ίσα δικαιώματα για όλες/ους/α ντόπιους/ιες/α και μετανάστριες/ες/ Όχι στις μισθολογικές διακρίσεις σε βάρος των γυναικών και ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων.Συλλογικές συμβάσεις εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Μόνιμη και σταθερή εργασία. Κατάργηση των νόμων που προωθούν τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις που αποδεδειγμένα καταδικάζουν τις γυναίκες στην ανασφάλεια και στην φτώχεια. Μονιμοποίηση των συμβασιούχων.

                Απαγόρευση των απολύσεων. Ουσιαστικά μέτρα προστασίας κατά της ανεργίας που πλήττει σημαντικά τις γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα.

                Αύξηση των δημόσιων δαπανών για την Υγεία. Ενιαίο, καθολικό αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν σύγχρονο σύστημα Υγείας- Πρόνοιας. Αποφασιστική ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης Υγείας. Πλήρη δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική κάλυψη. Κάλυψη όλων των εξόδων προγεννητικού ελέγχου, ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και τοκετού από το κράτος. Η κυοφορία δεν είναι εμπόρευμα.

                Πλήρη προστασία της μητρότητας με απαγόρευση της απόλυσης. Άδειες επιμέλειας και φροντίδας των παιδιών και για τους δύο γονείς, επιδόματα για όλες τις οικογένειες που δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες τους. Πλήρη προστασία και κατοχύρωση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων μητέρων με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών (άδειες, επιδόματα κ.ά.).

                Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς για την προστασία των εργαζόμενων και της μητρότητας. Απαλλαγή από την νυχτερινή εργασία  του γονιού που αναλαμβάνει καθήκοντα γονεϊκής φροντίδας σε όλη τη διάρκεια της προσχολικής ηλικίας των παιδιών καθώς και των γονιών των μονογονεϊκών οικογενειών.

                Δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας (γηροκομεία, παιδικοί σταθμοί, πρωτοβάθμια περίθαλψη), ώστε να απαλλαγούν οι γυναίκες από υπηρεσίες, οι οποίες πρέπει να παρέχονται από το κράτος.

                Πλήρη δικαίωση για τα θύματα έμφυλης βίας! Καμία συγκάλυψη σε βιαστές, μαστροπούς και κυκλώματα trafficking!

                Όχι στη διάσπαση της εργατικής τάξης με βάση τον έμφυλο καταμερισμό της εργασίας. Καμία ανοχή στην παρενόχληση, στη βία και στην αυθαιρεσία στους εργασιακούς χώρους.

                Προστασία στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του σώματος. Οι αμβλώσεις να είναι προσβάσιμες για όλες τις γυναίκες, να είναι δωρεάν, ασφαλείς και να καλύπτονται από το κράτος.

                Καμία ανοχή στην κουλτούρα του βιασμού, αποφασιστική σύγκρουση μαζί της. Να αναγνωριστεί νομικά η γυναικοκτονία και το δικαίωμα στην αυτοάμυνα και σε περιπτώσεις έμφυλης βίας.

                Δημόσιες δωρεάν δομές στέγασης, οικονομική και ψυχολογική υποστήριξη στα θύματα έμφυλης βίας. Συμβουλευτικά κέντρα κατάλληλα στελεχωμένα με μόνιμο προσωπικό.


Προτείνουμε  στους συναδέλφους /ισσες  την προβολή της ταινίας για την ημέρα της Γυναίκας

  « Κράτα την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα»  που αναφέρεται στη ζωή των παλαιστίνιων  γυναικών και προβάλλεται στο σινεμά  «Τιτίνα» , Παρασκευή – Σάββατο 8.00, βραδινή   Κυριακή – Δευτέρα , 7.00 απογευματινή, Τρίτη – Τετάρτη 8.00 βραδινή.